Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 lutego 2007 r. E. F. wniosła skargę na bezczynność Marszałka Województwa D., w przedmiocie wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów w krajowym transporcie drogowym.
W dniu 16 maja 2006 r., skarżąca cofnęła skargę, wobec wydania przez organ w dniu 4 kwietnia 2007 r. zezwolenia jakiego domagała się strona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, skoro przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło rozpoznanie sprawy przez organ administracji i wydanie decyzji korzystnej dla strony.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu, zaś rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II postanowienia znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 1 ust. a. p.p.s.a.