Uzasadnienie
Pismem z [...] r. skarżący wniósł skargę na prowadzenie postępowania przez Wojewodę [..] w przedmiocie przedłużenie zezwolenia na pracę.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [..] wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że skarżący nie wniósł w sprawie ponaglenia.
Zarządzeniem Sędziego z [..] lipca 2020 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpał tok instancji przez złożenie ponaglenia w związku z przewlekłym prowadzeniem postępowania przez Wojewodę [..] – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazano wówczas skarżącemu, że w aktach administracyjnych znajduje się jedynie wniosek z [...] listopada 2019 r. o przyspieszenie procedury wydania zezwolenia na pracę.
W odpowiedzi na w/w pismo skarżący ponownie przedłożył pismo z [..] listopada 2019 r. podnosząc, że wyczerpał "tok instancji" poprzez złożenie ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym tj. określenie jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia.
Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.
Na gruncie art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z rozważań tych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 37 § 3 pkt 1 ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postepowanie w sprawie.
Tymczasem jak wynika z akt sprawy, skarga skarżącego w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie, nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w przedmiocie przedłużenia zezwolenia o pracę. Nie sposób bowiem uznać za ponaglenie (wbrew twierdzeniom skarżącego) pisma z [...] listopada 2019 r. "o przyspieszenie procedury przedłużenia zezwolenia na pracę [..]" zaadresowanego do organu prowadzącego sprawę (a nie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postepowanie w sprawie zgodnie z w/w przepisami prawa).
Z tego też względu wniesiona skarga - jest niedopuszczalna - i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.