Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. uchyliło postanowienie Zastępcy Burmistrza Gminy T. z dnia [...] (Nr [...]) o odmowie wydania zaświadczenia.
Pismem z dnia [...] D. W. wniosła skargę na wskazane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (skarga ta zostanie rozpoznana w sprawie o sygn. akt [...]), "w związku z niezałatwieniem sprawy w określonym terminie przez Burmistrza i Urząd Miejski w T.". W skardze skarżąca wskazała także, że Burmistrz T. "pozostaje w bezczynności do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. (nr [...] [której przedmiotem było uchylenie decyzji pierwszej instancji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu – podkreślenie Sądu] i Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (nr [...])". W piśmie z dnia [...] skarżąca podniosła dodatkowo, że Burmistrz, mimo uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, nadal pozostaje w bezczynności.
W pismach: z dnia [...] i z dnia [...], stanowiących odpowiedź na zarządzenie wzywające do sprecyzowania przedmiotu skargi, skarżąca wyjaśniła, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest bezczynność Burmistrza T. w przedmiocie wydania zaświadczenia z ewidencji gruntów i budynków, jak również bezczynność tegoż Burmistrza w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy.
Wobec powyższego, kolejnym zarządzeniem z dnia [...], ponownie wezwano skarżącą do jednoznacznego określenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – przedmiotu skargi z dnia [...], w której zakwestionowała ona przecież zarówno postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., jak i bezczynność Burmistrza T., poprzez wskazanie na czym bezczynność ta polega, jakiego przedmiotu dotyczy oraz wskazanie, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 k.p.a. W wezwaniu podkreślono, że jeżeli przedmiotem skargi nie jest bezczynność Burmistrza T., to skarżąca powinna dokładnie oznaczyć organ, którego działanie lub bezczynność skarży, wskazać numer i datę zaskarżonego aktu.
W odpowiedzi na to ostatnie wezwanie strona podała, że Burmistrz T. "pozostaje w bezczynności do postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...]". Mimo wezwania Sądu skarżąca nie wskazała jednak, czy przed złożeniem skargi wniosła zażalenie na bezczynność Burmistrza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Podkreślić w tym kontekście należy, iż w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.). Zważyć przy tym trzeba, że w odniesieniu do burmistrza organem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium odwoławcze.
Skarżąca – mimo wezwania przez Sąd – nie wykazała, czy przed złożeniem skargi do Sądu wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 k.p.a. Z akt sprawy nie wynika natomiast, że skarżąca złożyła zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji, która – co godzi się dodatkowo zaakcentować – dotyczyłaby okresu po uchyleniu przez Kolegium postanowienia Zastępcy Burmistrza Gminy T. z dnia [...] (nr [...]) o odmowie wydania zaświadczenia.
Skoro zatem skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, nie spełniając jednego z niezbędnych warunków skutecznego wniesienia skargi, skarga – jako przedwczesna – podlegała odrzuceniu, na podstawie powołanego już wcześniej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.