Uzasadnienie
Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło przekazane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w W.(dalej także jako "organ rentowy") pismo B. F. (dalej jako "skarżąca", "strona") z dnia 17 lipca 2018 r. zatytułowane "Skarga na przewlekłość postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych O/W. ul. [...]". Pismo to adresowane jest do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. Przekazując w/w pismo do tut. Sądu Zakład Ubezpieczeń Społecznych zakwalifikował je jako skargę na przewlekłość organu rentowego w przedmiocie wypłaty zasiłków chorobowych. Jednocześnie organ wniósł o jej oddalenie.
Powyższe pismo zostało zarejestrowane jako skarga pod sygn. akt III SAB/Wr 80/18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie należało umorzyć.
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiąca przesłankę do jego umorzenia, może mieć dwojaki charakter – pierwotny i wtórny. O ile bezprzedmiotowość wtórna jest wyraźnie (literalnie) wskazana w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to bezprzedmiotowość pierwotna nie została w tej ustawie uregulowana wprost.
Jej wystąpienie oznacza jednak brak podstaw do działań sądu w sytuacji, w której bezprzedmiotowość pierwotna zachodzi. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. Termin "stało się" oznacza, iż do bezprzedmiotowości doszło w trakcie tego postępowania, choć wcześniej nie było ono bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt l FZ 438/09, Lex nr 582447).
W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne nie stało się bezprzedmiotowe w jego toku, ale pozostawało bezprzedmiotowe od samego początku – od momentu przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pisma skarżącej z 17 lipca 2018 r. przez organ rentowy – jako skargi do sądu administracyjnego. Jak bowiem wynika z jego nagłówka zamiarem strony nie było wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, lecz do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
W ocenie Sądu, z uwagi na powyższe oraz to, że pismo z dnia 17 lipca 2018 r. zostało skierowane i zaadresowane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, organ ten powinien był w pierwszej kolejności wyjaśnić, przed przekazaniem go do tut. Sądu, jego charakter, a nie samodzielnie – z pominięciem ustalenia rzeczywistej woli strony, dokonywać kwalifikacji tego pisma jako skargi, rozpoznawanej w trybie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.
W związku z tym uznać należy, iż w sprawie zachodzi pierwotna bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, uzasadniająca jego umorzenie.
Z omówionych powyżej przyczyn, stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.