Uzasadnienie
Pismami z 10 maja 2022 r. (data wpływu do Sądu: 25 maja 2022 r. i 3 czerwca 2022 r.) A.S. złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (sygn. akt III SAB/Wr 893/22).
Sąd z urzędu posiada informację, że w tutejszym Sądzie zawisła już sprawa ze skargi tej samej skarżącej na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 308/22. W sprawie tej w dniu 21 lipca 2022 r. Sąd wydał wyrok, który nie jest jeszcze prawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jak wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Nie można więc wyprowadzić podstaw do wniesienia dwóch skarg na bezczynność tożsamej sprawy będącej w toku (zob. postanowienie NSA z dnia czerwca 2020 r., sygn. akt II OZ 366/20 – publ. CBOSA).
W sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, którą to bezczynność zaskarżyła już w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SAB/Wr 308/22. Sprawa wszczęta tą skargą jest w toku.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.