Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J.F. wniósł skargę na bezczynność Gminy O. polegającą na niezałatwieniu wniosku o wydanie zaświadczenia w ustawowym terminie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał administracyjnego toku instancji przez złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4 p.p.s.a.).
Wskazać należy, że w sprawie wydania zaświadczenia art. 219 K.p.a., przewiduje środek zaskarżenia w postaci zażalenia. W takiej sytuacji przesłanką wniesienia skargi jest, w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., wyczerpanie środków zaskarżenia. Środkiem zaskarżenia na bezczynność, w odniesieniu do postanowień, jest zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 K.p.a.). Należy więc wyrazić pogląd, oparty o przepisy art. 52 § 4 oraz art. 52 § 1 p.p.s.a. oraz art. 219 K.p.a., że skargę na bezczynność organu w sprawie wydania zaświadczenia można wnieść po złożeniu, w trybie art. 37 K.p.a., zażalenia do organu wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 7 listopada 2005 r., sygn. akt II SAB/Op 13/05).
W niniejszej sprawie, jak wynika z odpowiedzi na skargę i akt sprawy, skarżący nie złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a tym samym nie wyczerpał administracyjnego toku instancji.
Skoro zatem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, nie spełniając jednego z niezbędnych warunków skutecznego wniesienia skargi, skarga – jako przedwczesna – podlegała odrzuceniu, na podstawie powołanego już wcześniej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.