Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 grudnia 2019 r. M. E. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 9 stycznia 2020 r. rozdzielono skargi i zarejestrowano pod odrębnymi sygnaturami: skargę na bezczynność organu pod sygnaturą III SAB/Wr 9/20, zaś skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pod sygnaturą III SAB/Wr 10/20.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2020 r. skarżący wniósł o odrzucenie jego skargi.
W odpowiedzi na pismo skierowane przez tutejszy Sąd o doprecyzowanie jego wniosku, skarżący pismem z dnia 20 maja 2020 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponadto, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie skarżący w piśmie procesowym z dnia 20 maja 2020 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji postanowienia.