Uzasadnienie
W dniu 3 czerwca 2022 r. wpłynęła do Sądu skarga złożona przez K.P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z 19 marca 2018 r. (sygn. akt III SAB/Wr 920/22).
Sąd z urzędu posiada informację, że w tutejszym Sądzie zawisła już sprawa ze skargi tej samej skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z 19 marca 2018 r., zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 919/22.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą tej regulacji jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2015, s. 362).
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 19 marca 2018 r. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga ta jest kolejną skargą, w której skarżąca domaga się stwierdzenia przewlekłości Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania jej wniosku. Poprzednia sprawa zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 919/22 dotycząca przewlekłości Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 19 marca 2018 r. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę jest w toku. Ponowną skargę skarżącej w tej samej sprawie należało zatem odrzucić.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Sad orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).