Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 grudnia 2020 r. V. V. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 938/21.
Ponadto pismem z dnia 23 lutego 2021 r. skarżący wniósł kolejną skargę dotyczącą bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w sprawie rozpoznania tego samego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (sygn. akt III SAB/Wr 939/21).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, którą to bezczynność zaskarżył już pismem z dnia 3 grudnia 2020 r. Sprawa wszczęta tą skargą jest w toku (sygn. akt III SAB/Wr 938/21).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.