Uzasadnienie
Pismem z 6 lutego 2023 r. O. O. (skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z 7 grudnia 2021 r. organ pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) — dalej: p.p.s.a.
Sąd uznał, że skarga strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ wpłynęła do organu 8 lutego 2023 r., czyli po pozostawieniu przez organ wniosku skarżącego bez rozpoznania (pismo z 7 grudnia 2021 r. nr SOC-PCII.6151.1.3251.2020.DS), zatem po zakończeniu postępowanie w sprawie.
Zgodnie bowiem z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na tej podstawie za niedopuszczalną należy uznać skargę na przewlekłość postępowania wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Skoro skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania 8 lutego 2023 r. tj. po pozostawieniu przez organ wniosku bez rozpoznania (pismem z 7 grudnia 2021 r.), to należało uznać - zgodnie z ww. uchwałą NSA - że taka skarga jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd zdecydował na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.