Uzasadnienie
W dniu 4 września 2013 r. W.F. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o wymierzenie Staroście [...] kary grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność, złożonej przez wnioskodawcę w dniu 30 lipca 2013 r.
Po otrzymaniu wniosku, Sąd poinformował W. F., że opisana skarga na bezczynność została przesłana przez organ w dniu 29 sierpnia 2013 r. (z zachowaniem 30-dniowego terminu) i wpłynęła do Sądu w dniu 3 września 2013 r.
Skarżący w piśmie z dnia 12 września 2013 r. wycofał wniosek o wymierzenie kary grzywny organowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Zainicjowane wnioskiem o wymierzenie grzywny postępowanie, o którym mowa w art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a., należy do postępowań wpadkowych.
Zgodnie z art. 161 ustawy p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że instytucja umorzenia postępowania ma zastosowanie również w stosunku do postępowań wpadkowych, prowadzonych w ramach postępowania ze skargi dotyczącej działań lub bezczynności organów administracji publicznej. Przedstawiony pogląd podziela także tutejszy Sąd. Niewątpliwie bowiem postępowanie sądowoadministracyjne może się stać bezprzedmiotowe także w części. Nie ma więc przeszkód, aby w tego rodzaju przypadkach, postępowanie umarzać tylko w tej części, w której stało się bezprzedmiotowe (por. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją prof. Romana Hausera, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 568).
Mając na uwadze złożone przez skarżącego w dniu 12 września 2013 r. oświadczenie o wycofaniu żądania, Sąd stwierdza, że postępowanie zaincjowne wnioskiem o wymierzenie kary grzywny stało się bezprzedmiotowe. Niezależnie od tego wskazać należy, że organ przekazał Sądowi skargę na bezczynność przed sformułowaniem przez skarżącego wniosku o ukaranie grzywną. Przekazanie skargi nastąpiło zatem w terminie i niezależnie od wniesionego przez skarżącego wniosku.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na postawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.