Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie w sprawie z wniosku Z. Z. o wymierzenie organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi.
Odpis wyżej wskazanego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego Z. Z. adwokatowi D. M. w dniu 20 sierpnia 2019 r. (pismo przewodnie – k. 131; potwierdzenie odbioru - k. 134 akt sądowych).
W terminie zakreślonym do wniesienia przewidzianego środka odwoławczego pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania oraz złożył wniosek o uzupełnienie wydanego postanowienia poprzez orzeczenie o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy. W ocenie pełnomocnika wnioskodawcy wydane postanowienie jest niekompletne albowiem Sąd nie zawarł w tym postanowieniu rozstrzygnięcia o należnościach przysługujących pełnomocnikowi za pomoc prawną udzieloną wnioskodawcy z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania zawartego w złożonym wniosku albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w wyżej wskazanych regulacjach dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu.
Mając na uwadze treść wskazanych regulacji jak i zakres żądania pełnomocnika wnioskodawcy wskazać należy, że zawarcie w postanowieniu o umorzeniu postępowania orzeczenia w przedmiocie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków nie było obligatoryjne. Stosownie bowiem do treści art. 258 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 8 p.p.s.a. wydawanie postanowień o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków leży w gestii referendarza sądowego, który w tej materii wydaje własne postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 258 § 4 p.p.s.a wydanie przez sąd pierwszej instancji postanowienia w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach, które w rozpatrywanej sprawie nie zachodziły.
Stąd też w postanowieniu Sądu z dnia 5 sierpnia 2019 r. brak było rozstrzygnięcia odnośnie żądania stanowiącego przedmiot wniosku o uzupełnienie wydanego postanowienia. Nie oznacza to jednakże, że orzekając w postanowieniu z dnia 5 sierpnia 2019 r. wyłącznie o umorzeniu postępowania sądowego Sąd a limine pozbawił pełnomocnika wnioskodawcy możliwości uzyskania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Mając powyższe na względzie Sąd odmówił uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia orzekając jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 157 § 1 i § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a.