Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lipca 2005 r. G. Ch. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów, asesorów i referendarzy tego sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 517/05. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż postępowanie WSA narusza Konwencję o Obronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. "w zakresie rozpoznania sprawy przez sąd w rozsądnym terminie, w zakresie poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz mieszkania, jak również niedopuszczalnej ingerencji władzy publicznej z korzystania z tego prawa, protokołu dodatkowego Konwencji w zakresie obrony własności, w przedmiocie prawa do skutecznego środka odwoławczego".
W związku ze złożonym wnioskiem sędziowie, asesorzy i referendarze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli do akt oświadczenia, że nie łączy ich ze stronami postępowania żaden stosunek osobisty.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 września 2005 r. wyznaczył do rozpoznania wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
W myśl art. 19 cytowanej wyżej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Z mocy art. 24 powołanej ustawy powyższe przepisy mają zastosowanie do asesora sądowego i referendarza sądowego. Zgodnie z art. 20 § 1 ustawy zgłaszając wniosek o wyłączenie sędziego strona zobowiązana jest uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia, zaś art. 22 § 2 ustawy nakazuje sądowi wydanie postanowienia po wysłuchaniu sędziego, którego wniosek dotyczy.
W aktach sprawy znajdują się oświadczenia wszystkich sędziów, asesorów oraz referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z których jednoznacznie wynika, że miedzy nimi a stronami postępowania nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, ze mógłby on wywoływać wątpliwości, co do bezstronności tych osób. Wątpliwości takie nie nasuwają się również w oparciu o wszystkie inne zawarte w aktach administracyjnych i sądowych pisma i dokumenty. Również skarżąca nie wskazywała w swym wniosku na żadne okoliczności mogące wskazywać na istnienie jakiegokolwiek stosunku osobistego pomiędzy nią i sędziami, asesorami oraz referendarzami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w, a zatem nie uprawdopodobniła przyczyn wyłączenia przewidzianych w art. 18 i 19 ustawy.
Z tych przyczyn w oparciu o art. 19 w związku z art. 24 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił jak w sentencji postanowienia.