Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 19 września 2005 r. uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 18 października 2005 r. R. G. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępstwa prawnego z urzędu.
Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez wnioskodawcę, prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną, nie posiada nieruchomości, jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Jedynym źródłem dochodu małżonków jest renta socjalna wnioskodawcy w wysokości 472 zł miesięcznie.
Uzasadniając wniosek R. G. podał m.in., że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z uzyskiwanego dochodu ponosi wydatki z tytułu czynszu, zużycia energii, gazu oraz na zakup leków, których wysokość określił na kwotę około 280 zł.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do dostarczenia dokumentów potwierdzających zasadność złożonego wniosku, nadesłano oświadczenie skarżącego i jego małżonki, z treści którego wynika, iż nie składali oni zeznania podatkowego za 2004 r., nie posiadają jakichkolwiek rachunków bankowych, a obecnie korzystają z pomocy Caritas Archidiecezji w postaci bezpłatnych posiłków. Do oświadczenia dołączono m.in. kopię faktury z dnia 12.11.2005 r. na zakup leków w wysokości 95,86 zł, kopię dowodu wpłaty należności czynszowych z dnia 17.11.2005 r. w kwocie 10 zł, dowodów dotyczących należności za energię elektryczną z dnia 15.11 oraz 21.11.2005 r. w łącznej wysokości 40 zł oraz dokumentu potwierdzającego fakt korzystania z Kuchni Społecznej Caritas Archidiecezji.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku oraz przedłożone dokumenty, Sąd uznał, iż wnioskodawca udowodnił, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.