Postanowienie WSA w Gdańsku z 17 marca 2020 r., III SO/Gd 2/20

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Rozpoznanie

w dniu 17 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku A.B. o ukaranie Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego grzywną postanawia: odrzucić wniosek.

Skład

Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak przewodniczący

Uzasadnienie

A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, o ukaranie Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego grzywną. W uzasadnieniu wskazał, że Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego nie dopełnił swoich obowiązków i przekroczył uprawnienia. Ponadto A.B. wyjaśnił, że zniekształcono tekst jego pisma elektronicznego do stopnia nieczytelności.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego wniósł o jego oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 63 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej zwanej jako: "p.p.s.a.") postępowanie przed sądem administracyjnym wszczyna się na wniosek wyłącznie wówczas, gdy tak stanowi przepis ustawy. Stosownie do art. 64 § 1 i § 3 p.p.s.a. wniosek składa się bezpośrednio do sądu, zaś do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o ukaranie grzywną Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego za niedopełnienie obowiązków i przekroczenie uprawnień.

Przepisy p.p.s.a. przewidują możliwość wymierzenia grzywny organowi administracji m.in. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 154 § 1 p.p.s.a.). Wymierzenie grzywny przewidują także art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz art. 64c § 6 p.p.s.a. za nienadesłanie skargi lub sprzeciwu wraz z aktami administracyjnymi w terminie. Również uwzględnienie skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania – zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a. - może skutkować wymierzeniem organowi grzywny.

Wniosek skarżącego nie dotyczy wymierzenia grzywny z któregokolwiek z tytułów wymienionych w p.p.s.a.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1460 ze zm.- dalej jako "k.p.c.") sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania, stosownie do przepisu art. 2 k.p.c., powołane są sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów. Sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych objętymi właściwością sądów powszechnych są sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych, emerytur i rent, a także sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych wszczęte na skutek niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie (art. 476 § 2 i 3 k.p.c.), zaś organami rentowymi są także wojskowe organy emerytalne (art. 476 § 4 pkt 3 k.p.c.). Ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 289 ze zm.) stanowi w art. 31 ust. 4 i 5, że w sprawach dotyczących prawa do zaopatrzenia emerytalnego i świadczeń z tego tytułu oraz w przypadku niewydania przez organ emerytalny decyzji w tych sprawach zainteresowanemu przysługuje odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach k.p.c., a więc do właściwego sądu powszechnego.

Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (Dz. U. z 2012 r., poz. 194) stanowi w § 2 ust. 1, że wojskowym organem właściwym do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia oraz ich wypłaty jest dyrektor wojskowego biura emerytalnego.

W opisanej sytuacji to zatem nie sąd administracyjny, a sąd cywilny (sąd ubezpieczeń społecznych) jest właściwy w sprawach dotyczących działalności Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego.

Mając to na uwadze, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. – wniosek odrzucił.