Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 8 lipca 2018 r., A. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z zawartej we wniosku informacji o przedmiocie zaskarżenia (rubryka 3.1., 3.4. i 3.5.), jego uzasadnienia (rubryka 5.) oraz z treści dołączonego do wniosku pisma wynika, iż wnioskodawca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w sprawie o przygotowanie wniosku o wpis stowarzyszenia zwykłego do ewidencji stowarzyszeń oraz wymaganych prawem dokumentów, w szczególności regulaminu działalności stowarzyszenia.
Referendarz sądowy za zbędne uznał rozpoznanie przedmiotowego wniosku, gdyż wnioskodawca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu o wpis stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, które zamierza zainicjować przed Prezydentem Miasta [...] jako organem nadzorującym.
Stosownie do treści art. 243 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z powołanego przepisu wynika, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne wyłącznie przed wszczęciem lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego w celu dochodzenia przez wnioskodawcę swoich praw przed sądem administracyjnym, a nie przed wszczęciem lub w toku jakiegokolwiek postępowania przed organami administracji, czy też sądami innymi niż administracyjne. Natomiast wnioskodawca zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy, w tym ustanowienie radcy prawnego, gdyż zamierza założyć stowarzyszenie zwykłe a nie ma wiedzy prawniczej, aby przygotować wniosek o wpis do ewidencji stowarzyszeń zwykłych i wszystkie niezbędne do tego dokumenty, w szczególności regulamin działalności.
Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że merytoryczne rozpoznanie przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe ze względu na fakt, iż żądanie wnioskodawcy nie dotyczy zwolnienia od kosztów postępowania przed sądem administracyjnym.
Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Z tego względu referendarz sądowy, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.