Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę E. P. na bezczynność Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta [...] w przedmiocie wydania decyzji zastępującej oświadczenie właściciela lokalu w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego.
Wnioskiem z dnia 2 lutego 2010 r. (data stempla pocztowego), złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca, zapowiadając wniesienie skargi kasacyjnej od tego orzeczenia, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego bądź adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na wezwanie dokumentów źródłowych (m.in. kopii przekazu pocztowego renty za styczeń 2010 r., dowodu wpłaty czynszu za październik 2009 r., oświadczenia o wysokości opłat za mieszkanie, energię elektryczną, gaz, wodę, instalację zbiorczą TV) ustalono, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jedynym źródłem jej utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 944,31 zł brutto (809,32 zł netto) miesięcznie, oprócz wynajmowanego mieszkania o powierzchni 42,20 m2 nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Według oświadczenia skarżącej, łączna wysokość opłat związanych z eksploatacją zajmowanego lokalu wynosi 575 zł miesięcznie.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów w stosunku do deklarowanych kosztów utrzymania oraz brak zasobów pieniężnych, uznano, iż skarżąca dostatecznie wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie kosztów zastępstwa procesowego z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania koniecznego dla siebie.
Skarżąca pozostawiła w gestii sądu wybór rodzaju pełnomocnika podkreślając we wniosku, iż domaga się ustanowienia adwokata bądź radcy prawnego. Natomiast w świetle art. 245 § 3 P.p.s.a., może ona występować w niniejszej sprawie o przyznanie jej alternatywnie jednego z tych rodzajów pełnomocników.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.