Uzasadnienie
G. K. wnioskiem z dnia 13 sierpnia 2026 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o wymierzenie grzywny S. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ż. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", za nieprzekazanie sądowi skargi wnioskodawcy z dnia 21 marca 2026 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Wnioskodawca wyjaśnił, że w dniu 21 marca 2026 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ż. z dnia 4 marca 2026 r. nr SKŻ/157/JNM/02/2026 odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. Do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku wynikającego z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.) – dalej jako: "u.d.i.p.". Do wniosku dołączono odpis datowanej na dzień 21 marca 2026 r. skargi adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem organu.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o oddalenie wniosku bądź odstąpienie od wymierzenia grzywny. Wyjaśniono, że przekroczenie terminu na przekazanie skargi wynikało z przyczyn niezależnych od woli organu – związanych z długotrwałą nieobecnością osoby zajmującej się sprawą, nagłym brakiem kadrowym na stanowisku Dyrektora ds. Finansowych, skomplikowanym charakterem sprawy wymagającej dodatkowej analizy i weryfikacji. organ podkreślił, że uchybienie to miało charakter incydentalny i nie było przejawem lekceważenia obowiązków procesowych. W załączeniu do odpowiedzi na wniosek organ nadesłał odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.) – dalej jako: "u.d.i.p." przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd - w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, że przedmiotową grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2024 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2025 r. (M.P. z 2026 r., poz. 192) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2025 r. wyniosło 8903,56 zł.
Należy podkreślić, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wskazać należy, że powołany przepis nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny, kwestię tę pozostawiając uznaniu sądu, o czym świadczy użycie sformułowania "sąd może" orzec o wymierzeniu organowi administracji grzywny. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że to, jakie przyczyny spowodowały nieterminowe przekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ obowiązek nadesłania skargi wypełnił oraz czy wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko jego dyscyplinowanie, lecz ma również stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Analiza akt sprawy dowodzi temu, że organ otrzymał skargę na swoją decyzję, wniesioną przez skarżącego. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 21 marca 2026 r. Dzień ten otworzył 15-dniowy termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Wskazany termin upływał zatem z dniem 4 kwietnia 2026 r. Dzień ten przypadał na sobotę, zatem skarga wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę winna został przekazana sądowi w dniu 6 kwietnia 2026 r. Korespondencja obejmująca odpowiedź na skargę i akta administracyjne została nadana przez organ z uchybieniem tego terminu, bowiem zostały wysłane do sądu w dniu 26 sierpnia 2026 r. Do dnia rozpoznania wniosku nie została natomiast przekazana sądowi skarga G. K. na opisaną na wstępie decyzję. Nie ma zatem wątpliwości, że organ uchybił terminowi, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.
Tym samym wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ uchybił 15-dniowemu terminowi na przekazanie skargi na decyzję organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na tę skargę. Przekazanie skargi w ustawowym terminie jest obowiązkiem organu wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Wymiar grzywny został ustalony przez Sąd stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd uwzględnił z jednej strony, że organ, choć nie przekazał skargi, to nadesłał odpowiedź na skargę i akta sprawy. Uczynił to jednak dopiero po doręczeniu organowi odpisu wniosku o wymierzenie grzywny. Termin na przekazanie skargi, o którym mowa w 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., upłynął w dniu 6 kwietnia 2026 r. i wobec niewypełnienia w sposób prawidłowy obowiązku nałożonego ww. przepisami został wielokrotnie uchybiony. Okoliczności wskazane w odpowiedzi na wniosek nie mogły prowadzić do oddalenia wniosku, czy też odstąpienia od wymierzenia grzywny, albowiem braki kadrowe, jak i złożony charakter sprawy nie mogą prowadzić do naruszenia prawa strony do sądu. Rzeczą organu jest takie zorganizowanie pracy, aby zapewnić realizację obowiązków ustawowych.
Sąd miał jednak na uwadze również i to, że organ występuje w obrocie prawnym jako spółka prawa handlowego. Przedsiębiorstwo jest spółką komunalną i ma na celu realizację zadań własnych Gminy Żukowo w zakresie: wodociągów i zaopatrzenia w wodę oraz kanalizacji (por. BIP organu, https://skzukowo.bip.gov.pl/przedmiot-dzialalnosci/powolanie-i-zakres-dzialnosci.html) i nie jest wyspecjalizowanym organem administracji publicznej.
Z tych względów Sąd uwzględniając wskazane wyżej okoliczności sprawy uznał, że grzywna w kwocie 300 zł jest adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ciążącego na organie w związku z otrzymaniem skargi na decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona. Grzywna w takiej wysokości wystarczająco powinna zdyscyplinować organ na przyszłość do działania zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 ust. 1 u.d.i.p., w tym do przekazania skargi, którego to obowiązku organ nadal nie dopełnił. Jednocześnie wskazać należy, że grzywna w tej wysokości odpowiada dolnym granicom grzywny grożącej z tytułu nieprzekazania skargi w terminie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 zł, o czym orzeczono w punkcie 1. sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Poniesionymi przez skarżącego kosztami postępowania był uiszczony od skargi wpis w wysokości 100 zł.