Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 marca 2019 r. Sąd odrzucił wniosek M.L. o ukaranie organu Burmistrza M. grzywną na podstawie art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. w związku z nieprzekazaniem przez organ do sądu skargi, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a"., w związku z nieuzupełnieniem w terminie braku formalnego skargi polegającego na braku pełnomocnictwa.
Postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o środku odwoławczym zostało doręczone pełnomocnikowi wnioskodawcy A.L. w dniu [...].
W dniu [...]. przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
W dniu [...]. do Sądu wpłynęła informacja [...] Izby Adwokackiej o wyznaczeniu pełnomocnikiem wnioskodawcy adw. A.M..
W dniu [...]. adw. A.M złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...]. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu [...]r. Pełnomocnik z urzędu został powiadomiony o jego wyznaczeniu w dniu [...]. Wobec konieczności zapoznania się przez pełnomocnika z aktami sprawy termin do wniesienia zażalenia winien zostać przywrócony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Instytucję przywrócenia terminu reguluje norma art. 86 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
Wskazania wymaga, że brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu, strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, że zgodnie z art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Zatem bieg 7 – dniowego terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się w momencie zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu w dniu 11 marca 2019 r. i termin ten upłynął w dniu 18 marca 2019 r. W sprawie brak jest okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W szczególności brak jest podstaw do stwierdzenia by pełnomocnik nie mógł zachować terminu 7 – dniowego na wniesienie zażalenia bez swojej winy. W szczególności wniosku takiego nie uzasadnia konieczność zapoznania się przez pełnomocnika z aktami sprawy, które nie są obszerne, ani stopień skomplikowania sprawy pod względem faktycznym i prawnym.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. oddalił wiosek o przywrócenie terminu jako niezasadny.