Uzasadnienie
W związku z zamiarem wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze wydaną w sprawie z zakresu pomocy społecznej (znak [...]) I. i K. małżonkowie T. wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawców pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach ustalono, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z dwiema córkami. Czteroosobowa rodzina utrzymuje się z renty socjalnej przyznanej jednej z córek, dodatku mieszkaniowego oraz świadczeń rodzinnych. Wysokość uzyskiwanych łącznie dochodów wynosi obecnie 3.065,89 zł. Koszty związane z utrzymaniem mieszkania oraz opłaty za media kształtują się na poziomie około 775 zł.
Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawcy oraz ich córki nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.
W tym stanie należało uznać, co następuje.
W świetle art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z konstrukcji ww. regulacji normatywnej wynika, że to na podmiocie wnioskującym ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy.
Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawców co do sytuacji materialnej ich rodziny oraz zestawiając wysokość uzyskiwanych dochodów netto z comiesięcznymi, koniecznymi kosztami utrzymania referendarz sądowy uznał, że wnioskodawcy wykazali w sposób dostateczny, iż w obecnych realiach nie mają możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i pozostałych członków rodziny.
W reasumpcji, referendarz sądowy działając na podstawie art. 243 § 1 zdanie pierwsze w z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, przyznając wnioskodawcom prawo pomocy przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego przez ustanowienie adwokata z urzędu.