Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 25 czerwca 2007 r., sygn. akt III SO/Gd 4/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Rozpoznanie
w dniu 25 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku D. R. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia wymierzyć Radzie Gminy grzywnę w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) zł.
Skład
Sędzia NSA Marek Gorski przewodniczący

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 12 maja 2007 r. D. R. wniosła o wymierzenie grzywny Radzie Gminy.

Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała, iż w dniu 22 marca 2007 r. do Rady Gminy wpłynęła jej skarga na uchwałę Rady Gminy jednakże do dnia dzisiejszego mimo obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga nie została przekazana do sądu. W ocenie skarżącej brak odniesienia się do wniesionej skargi na sesji Rady Gminy jak i na posiedzeniu komisji świadczy o celowym działaniu na zwłokę i lekceważeniu prawa, które winno obowiązywać wszystkich.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2007 r. poinformowano Radę Gminy o treści złożonego wniosku.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Rada Gminy podniosła, iż jest on niezasadny. Wnioskodawczyni celowo bowiem przesłała skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pomijając Radę Gminy aby wprowadzić w błąd radnych, którzy uznali, iż sprawę rozstrzygnął Wojewoda pismem z dnia 24 stycznia 2007 r. zobowiązującym do podjęcia stosownej uchwały. Ponadto D. R. pismem skierowanym do Wojewody z dnia 5 lutego 2007 r. wprowadziła w błąd zarówno wojewodę jak i organ gminy. W piśmie tym stwierdza się bowiem, iż dokumenty świadczące o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej przez jej męża znajdowały się w Urzędzie Gminy a działalność nie jest prowadzona od 26 lutego 2004 r. Tymczasem przedmiotowa działalność była zarejestrowana do 31 stycznia 2007 r.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku oceniając złożony wniosek zważył, co następuje:

Wskazać należy, iż skarga na uchwałę Rady Gminy Nr [...] z dnia 9 lutego 2007 r. wysłana w dniu 15 marca 2007 r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 19 marca 2007 r. W związku z tym pismem z dnia 20 marca 2007 r. przedmiotowa skarga została przekazana według właściwości do Rady Gminy gdzie wpłynęła w dniu 22 marca 2007 r. (vide: z.p.o. w aktach sprawy).

Co bezsporne, skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie została jednak do dnia dzisiejszego przekazana do sądu mimo obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 w/w aktu normatywnego. Z kolei odpowiedź na wniosek skarżącej o wymierzenie organowi grzywny nie czyni zadość wymogom, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z powyższych względów Sąd, uznając jednocześnie argumenty podniesione w odpowiedzi na wniosek za niezasadne, na podstawie art. 55 § 1 cytowanej ustawy wymierzył Radzie Gminy grzywnę w kwocie 10.000 zł.

Wysokość orzeczonej grzywny Sąd ustalił mając na uwadze okres przekroczenia terminu określonego w art. 54 § 2 cytowanej ustawy.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 19 listopada 2007 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.