Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 8 lipca 2016 r., złożonym na formularzu PPF, I. i K. małżonkowie T. zwrócili się o przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Przedmiotowe żądanie zostało wniesione w związku z zamiarem wniesienia przez wnioskodawców skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] wydaną w sprawie z zakresu pomocy społecznej (nr [...]).
Zgodnie z art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z dwiema dorosłymi córkami (obie bez majątku), posiadają spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o powierzchni 52,60 m2 i wartości około 200 tys. zł, innego majątku nie posiadają, obecnie źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny są renta socjalna i zasiłek pielęgnacyjny przyznane jednej z córek (druga z córek nie osiąga dochodów), świadczenie pielęgnacyjne oraz dodatek mieszkaniowy i energetyczny przyznane wnioskodawcy, a także zasiłek pielęgnacyjny przyznany wnioskodawczyni, świadczenia z ww. tytułów wynoszą łącznie 2.628,62 zł, stałe koszty związane z utrzymaniem mieszkania oraz opłaty za media kształtują się na poziomie około 450 zł miesięcznie, dodatkowo wnioskodawcy ponoszą wydatki na leczenie – w ich rodzinie są bowiem osoby niepełnosprawne w stopniu znacznym, które wymagają stałego leczenia oraz stałej opieki osób drugich.
Powyższe okoliczności referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego przez wnioskodawców pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.).
Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawców w przedmiocie aktualnej sytuacji finansowej ich rodziny referendarz sądowy uznał, że wykazali oni w sposób dostateczny, iż nie są w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i pozostałych członków rodziny.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.