Uzasadnienie
A. W. pismem z dnia 27 października 2007 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Rektora [...] skargę na bezczynność tego organu w postępowaniu odwoławczym przez niewydajnie decyzji w sprawie wpisu na listę studentów. Ponieważ w/w skarga nie została przez organ przekazana wraz z aktami sprawy do Sądu, A. W. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o ukaranie Rektora [...] za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w ustawowym terminie 30 dni.
Wraz z wnioskiem załączono kopię skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność z dnia 27 października 2007 r. oraz pisma Prorektora ds. studenckich [...] z dnia 16 stycznia 2008 r. nr [...], w którym organ poinformował A. W., w związku ze złożoną skargą na bezczynność, o sposobie załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na wniosek o nałożeniu grzywny pełnomocnik Rektora [...] wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, jakie organ podjął działania zmierzające do pomyślnego załatwienia sprawy ponownego przyjęcia skarżącej na studia i z jakich przyczyn ponowne przyjęcie na studia może nastąpić jedynie w drodze ponownej rekrutacji.
W piśmie z dnia 14 listopada 2008 r. A. W. wniosła o umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie, w razie przyjęcia, że organ nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy zgodnie z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o wymierzenie grzywny zgodnie z wnioskiem.
W kolejnym piśmie z dnia 6 lutego 2009 r. pełnomocnik A. W.podtrzymał wniosek o ukaranie organu grzywną wobec faktu niezastosowania się do obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu. Stosownie do tego przepisu skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zgodnie z art. 54 § 2 organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W myśl przepisu art. 55 § 1 powołanej ustawy., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wysokość grzywny wyliczana jest w oparciu o przepis art. 154 § 6 ustawy, zgodnie z którym, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008 r. i w drugim półroczu 2008 r. wynika, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2008 r. wyniosło 2578,26 zł (M.P. z 2009 r. Nr 11, poz. 138).
Z doręczonych przez wnioskodawcę kopii dokumentów, jak również akt sprawy nie wynika jednoznacznie, w jakim dniu skierowana do Sądu skarga na bezczynność z dnia 27 października 2007 r. została doręczona organowi, jednak bezsporne jest, że doręczenie miało miejsce przed dniem 16 stycznia 2008 r., co znajduje potwierdzenie w treści pisma Prorektora [...] ds. studenckich noszącego tę datę. W dniu 20 października 2008 r., w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, organ przesłał skargę z dnia 27 października 2007 r. wraz z aktami sprawy do Sądu.
Analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów prowadzi do konkluzji, że skarga na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę nie została przekazana do sądu mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący prawidłowo bowiem wniósł skargę "za pośrednictwem Rektora [...]" i obowiązkiem organu było przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, gdyż ocena w zakresie merytorycznym tj. ustalenie czy w sprawie będącej przedmiotem skargi organ w istocie dopuścił się bezczynności należy do kognicji sądu administracyjnego. Organ administracji publicznej zastosował zaś nieuprawnioną w danej sytuacji faktycznej procedurę pozbawiającą rzeczowo właściwy sąd administracyjny możliwości rozważenia czy w prowadzonej sprawie faktycznie mamy do czynienia z bezczynnością organu. Stwierdzić przy tym należy, że skierowanie do skarżącej pisma z dnia 16 stycznia 2008 r. będącego odpowiedzią na złożoną skargę na bezczynność, nie zwalniało organu z obowiązku przekazania skargi do sądu, a jak wynika z treści udzielonej przez organ odpowiedzi na wniosek o wymierzenie kary organ uznał, że w/w pismem rozstrzygnął sprawę wznowienia przez A. W. studiów.
Z powyższych względów Sąd, uznając argumenty podniesione we wniosku o wymierzenie grzywny za zasadne, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 cytowanej ustawy wymierzył organowi grzywnę w kwocie 1000 złotych.
W ocenie Sądu niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi było ewidentne a organ w sposób nieprzekonujący starał się usankcjonować swoje błędne postępowanie. Wskazać również należy, iż pomimo znacznego upływu terminu od czasu, kiedy to skarga powinna była zostać przekazane do Sądu, grzywna została orzeczona w niskiej wysokości. Sąd uznał, że takie działanie organu w sprawie było konsekwencją przyjęcia przez niego stanowiska, że w przypadku pozytywnego załatwienia – w jego mniemaniu - sprawy nie musi on przekazywać skargi do sądu, co jest, jak wynika z powyższego, błędne, jednakże wpłynęło na wysokość orzeczonej grzywny.
Wobec uwzględnienia wniosku Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi zasądził od organu na rzecz wnioskodawczyni zwrot kosztów postępowania.