Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2014r. referendarz sądowy pozostawił wniosek I. Dz. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem z dnia 27 sierpnia 2014r. (data stempla pocztowego) I. Dz. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, a kolejnym pismem z tej samej daty cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Skarżąca wniosła skutecznie sprzeciw, przy czym nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Następnie wniosek ten cofnęła. W tej sytuacji postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Sąd mając na uwadze treść art. 260 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.