Uzasadnienie
W. Ł. wniósł do sądu administracyjnego skargę na czynność Dyrektora Archiwum Państwowego z dnia 4 kwietnia 2008 r. w przedmiocie udostępnienia materiałów archiwalnych.
W piśmie z dnia 22 lipca 2008 r., uzupełnionym pismem z dnia 12 sierpnia 2008r., skarżący wystąpił z wnioskiem o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w ustawowym terminie 30 dni.
W odpowiedzi na wniosek organ w pismach z dnia 27 sierpnia 2008 r. oraz 27 listopada 2008 r. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż skarga wpłynęła do organu w dniu 26 maja 2008 r. i została przekazana do sądu wraz z odpowiedzią na skargę za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 27 sierpnia 2008 r., co w konsekwencji oznacza, że obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ wypełnił. Zwłoka w przesłaniu skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi była wynikiem trwającego sezonu urlopowego i związanych z nim braków etatowych, jak również wysokiej liczby absorbujących czas i energię spraw bieżących. Organ wskazał przy tym na treść art. 54 § 2 powołanej ustawy i użycie w nim zwrotu "może", z czego wynika, że w/w przepis nie obliguje sądu do ukarania organu grzywną w każdym przypadku, stwarza natomiast taką możliwość. Organ powołał się również na orzecznictwo sądów administracyjnych w tego rodzaju sprawach.
Na podstawie akt sprawy III SA/Gd 379/08 w której została zarejestrowana skarga Sąd ustalił, iż skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu w dniu 12 maja 2008 r. W dniu 20 maja 2008 r. skarga została przesłana do organu, który odebrał ją w dniu 26 maja 2008 r. (vide: z.p.o. w aktach sprawy - k. 10). Skarga ta wraz z aktami sprawy i odpowiedzią została nadana przez organ na adres sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 28 sierpnia 2008 r. (data stempla pocztowego - k. 14 akt sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że organ, za którego pośrednictwem wnosi się skargę do sądu administracyjnego, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Z dyspozycji przepisu art. 55 § 1 cytowanej ustawy wynika, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa wart. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej wart. 154 § 6.
Odnosząc się do powyższego, w pierwszej kolejności udzielić należy odpowiedzi, co do charakteru cytowanego wyżej przepisu art. 55 § 1 ustawy. Chodzi tutaj w szczególności o to, czy przepis ten, zawierający regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej w terminowym wykonaniu obowiązków określonych wart. 54 § 2 P.p.s.a, ma charakter tylko środka służącego regulacji tego celu (tj. wymuszenia przekazania skargi wraz z aktami sądowi), czy też ma on charakter sankcji karnej za niedokonanie czynności przekazania skargi wraz z aktami Sądowi.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa pogląd wskazujący, że regulacja zawarta w przytoczonym wyżej przepisie zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej, co oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji celu jakim jest przekazanie skargi wraz z aktami Sądowi. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2007 r., Sygn. akt I OSK 2015/06). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie przedstawiony wyżej pogląd akceptuje.
Należy zatem przyjąć, że przekazanie sądowi skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy po upływie terminu określonego wart. 54 § 2 cytowanej ustawy oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd rozstrzygnięcia w przedmiocie grzywny, czyni wniosek o ukaranie bezzasadnym z uwagi na cel wymierzenia grzywny, który w takim przypadku został już osiągnięty (podobnie por. J.P. Tamo, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004r., str. 108, czy A. Kabat, B. Oauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005 str. 151).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, w ocenie sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony i wymierzenia Dyrektorowi Archiwum Państwowego grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy, z uwagi na fakt, że podstawowy cel (przekazanie dokumentów do Sądu) został osiągnięty, przy czym organ uczynił to przed podjęciem przez sąd rozstrzygnięcia w przedmiocie grzywny. Brak było zatem uzasadnienia dla wymierzenia organowi grzywny mającej być środkiem dyscyplinującym organ.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.