Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt III SO/Gd 8/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na posiedzeniu niejawnym, uwzględnił wniosek K. S. i wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy.
W postanowieniu nie zawarto jednak rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania, o którym mowa w art. 210 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 września 2014 r.
Skarżący drogą mailową zwrócił się do Sądu o zwrot wpisu sądowego, uiszczonego w kwocie 100 zł. Następnie, w nawiązaniu do swojej prośby, wnioskiem z dnia 25 września 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 26 września 2014 r. (vide: data stempla pocztowego na kopercie) K. S. zwrócił się o uzupełnienie wydanego przez Sąd postanowienia w dniu 17 września 2014 r. odnośnie zwrotu kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisu powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Z mocy art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis dotyczący wyroków stosuje się odpowiednio do wydanych przez Sąd postanowień.
Sąd wyżej opisanym postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. uwzględnił wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny organowi. Orzekał w tym zakresie na posiedzeniu niejawnym, a skarżący nie był reprezentowany w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na zasadzie art. 210 § 2 w zw. z art. 200 p.p.s.a. w wydanym postanowieniu Sąd z urzędu był zobowiązany do zasądzenia na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez stronę w wysokości 100 zł. W postanowieniu z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt III SO/Gd 8/14 Sąd nie zamieścił wskazanego w art. 210 § 2 p.p.s.a. obligatoryjnego orzeczenia w przedmiocie kosztów. Dlatego wniosek skarżącego o uzupełnienie orzeczenia w tym przedmiocie jest zasadny, zwłaszcza wobec zachowania czternastodniowego terminu wymaganego do skutecznego złożenia wniosku liczonego od dnia doręczenia postanowienia.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 210 § 2 w zw. z art. 200 p.p.s.a.