Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 maja 2022 r. S. B. (dalej określany jako wnioskodawca), złożył wniosek o wymierzenie Staroście [...] (dalej określanemu jako organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 319, dalej p.p.s.a.) z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi na bezczynność organu w przedmiocie złożonego przez wnioskodawcę wniosku datowanego na 25 kwietnia 2022 r. o udzielenie informacji publicznej. Wskazał w uzasadnieniu, że skarga na bezczynność organu została złożona 12 maja 2022 r Do chwili złożenia wniosku nie została przekazana Sądowi.
W datowanej na 7 lipca 2022 r. odpowiedzi na wniosek organ wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie wniosku, wskazując, że jako podmiot objęty wnioskiem wnioskodawcę błędnie określił Starostwo Powiatowe w Z., tj. jednostkę obsługującą organ a nie Starostę [...]. W razie, gdyby Sąd nie podzielił tego stanowiska organ uznał, że wniosek zasługuje na oddalenie. Podkreślił, że zaistniałą sytuacja była nieumyślna i nie wynikała z opieszałości.. Wskazał, że zarówno sama skarga jak i pismo z 23 maja 2022 r. będące jej uzupełnieniem zostały przekazane Sądowi 2 czerwca 2022 r. a następnie, na wezwanie Sądu z 28 czerwca 2022 r., organ przekazał za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej skargę na bezczynność wraz z jej uzupełnieniem w oryginalnej niezmienionej postaci, tj. w formie elektronicznej. Podkreślono w tym miejscu, że przekazanie powyższych dokumentów nastąpiło przed powzięciem informacji o złożeniu wniosku o ukaranie grzywną a nie na skutek wniosku. Zatem nie sposób przyjąć, że celem organu było uniknięcie kontroli sądowej.
Należy w tym miejscu podkreślić, że błędnie przekazana w dniu 2 czerwca 2022 r. skarga została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej tutejszego Sądu pod pozycją III KO/Gl 131/22. Prawidłowo przekazaną, w dniu 30 czerwca 2022 r., skargę zarejestrowano pod sygnaturą III SAB/Gl 276/22.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania.
Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady, ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej. Takim szczególnym przepisem jest art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 90). Przepis ten stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi przez organ administracji.
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet w razie spełnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek, sąd nie jest zobligowany do jej orzeczenia. Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy.
W rozpoznawanej sprawie, skarga wpłynęła do organu w dniu 12 maja 2022 r. Zatem winna być przekazana do Sądu najpóźniej w dniu 27 maja 2022 r.. Jednakże organ, w sposób nieprawidłowy, przekazał skargę do Sądu 2 czerwca 2022 r. a następnie na wezwanie Sądu 30 czerwca 2022 r..
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zawarte w odpowiedzi na skargę żądanie odrzucenia wniosku o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uznanie. Faktycznie wnioskodawca jako podmiot skarżony wpisał Starostwo Powiatowe w Z. a nie Starostę [...], jednak omyłka ta, mająca charakter powszechny w mowie potocznej, nie ma wpływu na ocenę treści skargi, z której jednoznacznie wynika o jaki podmiot mu chodzi, także w kontekście wyraźnego wskazania sprawy, której wniosek dotyczy.
Sąd uznał iż błąd organu polegający na jednoczesnym wysłaniu skargi i jej uzupełnienia po upływie terminu stanowi uchybienie w wypadku organu administracji publicznej. Zarazem przyznał rację organowi, iż błąd ten miał charakter incydentalny i nieznaczny, co więcej organ w sposób zdyscyplinowany i terminowy współpracował z Sądem na późniejszym etapie postępowania.
Należy podkreślić, że do wysokości grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. znajduje zastosowanie art. 154 § 6 p.p.s.a. ustalający jej górną granicę w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast dolna granica grzywny nie została określona. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy za adekwatną do stopnia przewinienia organu uznano kwotę 100 złotych.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 154 § 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł, jak w sentencji postanowienia. A na postawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. zasądził na rzecz wnioskodawcy od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, tj. uiszczony wpis od wniosku o wymierzenie grzywny.