Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 27 stycznia 2021 r., sygn. akt III SO/Gl 17/20

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć przewodniczący
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym dnia 27 stycznia 2021 r.
Sprawa
sprawy z wniosku A.C. o wymierzenie grzywny "A" w Z. w przedmiocie: informacji publicznej - wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.

Sentencja

postanawia:

  1. 1. wymierzyć grzywnę "A" w Z. w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych);
  2. 2. zasądzić od "A" w Z. na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

A.C., reprezentowana przez radcę prawnego A.K., pismem z dnia 13 października 2020 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o wymierzenie "A" w Z. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż pismem z dnia 19 lipca 2020 r. skarżąca wniosła do organu skargę na jego bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej w związku z wnioskiem z dnia 7 czerwca 2020 r. Jednakże do dnia złożenia powyższego wniosku organ nie zastosował się do obowiązku i nie przekazał oryginału skargi do Sądu.

Pismem z 2 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał organ do nadesłania w terminie 15 dni odpowiedzi na powyższy wniosek. Do chwili obecnej organ takiej odpowiedzi nie udzielił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa wyżej, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Natomiast niezachowanie terminu 30-dniowego, wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. skutkować może wymierzeniem grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Stanowi on, bowiem, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że unormowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a., na podstawie, którego został złożony wniosek o ukaranie grzywną stanowi natomiast regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz zapobieganie przetrzymywaniu skarg przez te organy. Wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję represyjną, która służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), ma ono także na celu funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienia NSA: z dnia 11 maja 2012 r. sygn. I OZ 328/12, z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1039/11, z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 431/11, z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OZ 594/11).

Przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest, zatem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I OZ 719/11, Lex 965940), a przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W ocenie Sądu wniosek A.C. o wymierzenie grzywny "A" w Z. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 16 lutego 2020 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.

Nie ulega wątpliwości, że organ otrzymał powyższą skargę w dniu 24 lipca 2020 r. i obowiązany był do nadania jej właściwego biegu w terminie 30 dni, który upłynął bezskutecznie 24 sierpnia 2020 r.

Jak wynika z akt sprawy, pomimo wezwania 2 listopada 2020 r., organ nie nadesłał ani odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, ani akt sprawy wraz ze skargą na bezczynność. Co więcej, do dnia dzisiejszego nie zarejestrowano wpływu skargi wnioskodawcy na bezczynność "A" w Z..

Wobec tego, w świetle ujawnionych okoliczności faktycznych należało uznać zasadność żądania zgłoszonego we wniosku z uwagi na bezsporne uchybienie bezwzględnemu obowiązkowi przekazania skargi do sądu. Przy tym wskazać należy, że wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewykonanie wskazanych w ustawie obowiązków.

Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł Sąd uznał, że kwota ta będzie adekwatna do stopnia zawinienia obciążonego nią podmiotu oraz zapewni, że organ dołoży w przyszłości należytej staranności przy terminowym wywiązywaniu się z nałożonych obowiązków. Przy określeniu wysokości grzywny Sąd uwzględnił również pogląd prezentowany w judykaturze, że przepis art. 154 § 6 p.p.s.a., odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, zatem w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika (zob. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 2143/13, LEX nr 1467964).

Zważywszy przywołane wyżej okoliczności Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. uznając, że jej wysokość jest adekwatna do stopnia stwierdzonego uchybienia.

Tytułem zwrotu kosztów postępowania zwrócono wnioskodawcy kwotę 580 zł, na którą składa się: wpis sądowy uiszczony od wniosku o wymierzenie organowi grzywny (100 zł) oraz wynagrodzenie dla reprezentującego wnioskodawcę pełnomocnika procesowego z wyboru (480 zł).

Zwrot kwoty kosztów postępowania stronie uzasadnia art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Kwota 480 zł, stanowiąca zwrot kosztów zastępstwa procesowego, ustalona została na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Przepis ten stanowi, że stawka minimalna za udział radcy prawnego (z wyboru) w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 480 zł

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.