Uzasadnienie
Pismem z 11 sierpnia 2022 r. E. B. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy P. za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że 26 czerwca 2022 r. za pośrednictwem organu administracji skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność w zakresie rozpoznania wniosku z 5 czerwca 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarga ta do momentu złożenia wniosku o wymierzenie grzywny nie została przekazana przez organ administracji.
W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu administracji wniósł o oddalenie wniosku wskazując, że skargę przekazał do sądu 22 lipca 2022 r., zachowując tym samym trzydziestodniowy termin wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Organ zaś przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast jeśli sprawa dotyczy udostępnienia informacji publicznej, termin przekazania sądowi skargi jest krótszy i wynosi, na podstawie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902), 15 dni.
W razie niezastosowania się do wskazanego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a.).
Podkreślić należy, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w ww. przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto oprócz funkcji dyscyplinująco-restrykcyjnej, wymierzenie grzywny pełni również funkcję prewencyjną, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., (sygn. akt II GPS 3/09), wskazując, że ukaranie organu służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.
Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).
Z akt sądowych niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt III SAB/Gl 362/22 wynika, że skarga na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 czerwca 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do organu administracji za pośrednictwem ePUAP 26 czerwca 2022 r., a to oznacza, wbrew twierdzeniom pełnomocnika organu administracji, że skargę należało przekazać do sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy najpóźniej w dniu 11 lipca 2022 r. Organ administracji przekazał zaś skargę 22 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego). Nie budzi zatem wątpliwości, że skarga została przekazana sądowi z uchybieniem terminu wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., co oznacza, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wymierzenia organowi grzywny.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 p.p.s.a. i art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania w punkcie 2 sentencji postanowienia, obejmujących wpis od wniosku – 100 zł, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.