Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 lutego 2023 r. P.S. (dalej: "Wnioskodawca") złożył wniosek o wymierzenie, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - dalej "p.p.s.a.", Dyrektorowi Miejskiego Ogniska Pracy Pozaszkolnej w K. (dalej: "Organ") grzywny za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi z dnia 18 stycznia 2023 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Uzasadniając żądanie, wnioskodawca wskazał (w załączeniu przedkładając kopię skargi wraz z Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia jej organowi), że 18 stycznia 2023 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę na bezczynność, a skarga do dnia dzisiejszego nie została przekazana do Sądu.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2023 r., pismem z dnia 1 marca 2023 r. wezwano Dyrektora Miejskiego Ogniska Pracy Pozaszkolnej w K. do udzielenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania, doręczając odpis wniosku z dnia 15 lutego 2023 r.
Z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wezwanie zostało prawidłowo doręczone na adres ePUAP organu w dniu 1 marca 2023 r.
Organ w zakreślonym terminie nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Nadto do dnia dzisiejszego nie zarejestrowano w tut. Sądzie skargi wnioskodawcy z dnia 18 stycznia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 259) - dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Mając na uwadze, że przedmiotem niniejszej sprawy jest nieprzekazanie skargi z zakresu dostępu do informacji publicznej, w sprawie należało wziąć pod uwagę treść art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.), będącego przepisem szczególnym w odniesieniu do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 996/10).
Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko funkcja dyscyplinująca (mająca na celu doprowadzenie do wykonania przez organ administracji ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcja represyjna. Ta druga służy ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym, grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ administracji, jak i przez inne organy administracji. W wymiarze indywidualnym ukarany organ administracji będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09 i postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 328/12).
Wskazać należy, że powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest jego uznaniu, o czym świadczy użycie sformułowania "sąd może" orzec o wymierzeniu organowi administracji grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi administracji grzywny ma bowiem na celu nie tylko jego dyscyplinowanie, lecz ma również stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
W rozpoznawanej sprawie Sąd przyjął na podstawie przedłożonej przez stronę kopii skargi z dnia 18 stycznia 2023 r. (k.15), że wnioskodawca wniósł skargę do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu. Tym samym, zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 u.d.i.p., organ powinien przekazać tę skargę do WSA w Gliwicach w terminie 15 dni od jej wniesienia, tj. do dnia 2 lutego 2023 r. Tymczasem jak wskazuje analiza urządzeń ewidencyjnych Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przedmiotowa skarga strony z dnia 18 stycznia 2023 r. do dnia dzisiejszego nie została przekazana do tut. Sądu.
Mając na uwadze opisane wyżej okoliczności, Sąd uznał wniosek strony za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości dwustu złotych. Określając wysokość grzywny w niniejszej sprawie, Sąd miał na względzie zarówno treść wniosku oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), okres uchybienia terminowi przekazania skargi, jak również fakt, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga strony nadal nie została przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy, a organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek strony. W ocenie Sądu, grzywna w ww. wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany.
Z powyższych względów, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, zawarte w punkcie II sentencji postanowienia, wynika z art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.