Uzasadnienie
W piśmie datowanym na dzień [...] r. A. C. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienia Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] z [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu powołała się na fakt, że otrzymawszy wspomniane postanowienie złożyła do organu podatkowego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednakże w terminie od otrzymania odpowiedzi na to wezwanie, który upłynął [...]r., zdecydowała się nie składać skargi do sądu administracyjnego, gdyż takie rozwiązanie wydałoby się jej "bezsensowne". W dalszej części wniosku podniosła brak podstawy prawnej dla wydanych postanowień oraz zarzuciła organowi bezczynność i lekceważenie podatnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie podała bowiem żadnych argumentów przemawiających za tezą, że uchybienie zaskarżonemu terminowi nastąpiło bez jej winy.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.