Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt III SO/Kr 22/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek Z. B. o wymierzenie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302), dalej "P.p.s.a.".
Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. skarżący wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem. Skarżący podniósł, że został pozbawiony możliwości działania, tj. obrony swoich praw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej (art. 276 zd. pierwsze P.p.s.a.).
Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 w związku z art. 276 P.p.s.a.).
Podkreślić należy, że warunkiem rozpatrzenia skargi o wznowienie postępowania sądowego, co wyraźnie wynika z art. 270 P.p.s.a., jest zatem wniesienie skargi od orzeczenia prawomocnego.
W niniejszej sprawie skarżący domaga się wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2017 r., które w dniu wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie było prawomocne.
Z akt sprawy o sygn. akt III SO/Kr 22/16 wynika, że na postanowienie z dnia 17 stycznia 2017 r. o oddaleniu wniosku o wymierzenie grzywny, zostało wniesione zażalenie (k. 36), które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 20 września 2017 r. (k. 88). Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie (k. 97), które zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału ma być przedstawione sędziemu sprawozdawcy (art. 195 § 2 i 3 P.p.s.a.).
Powyższe oznacza, że w toku jest postępowanie zażaleniowe dotyczące postanowienia objętego skargą o wznowienie postępowania sądowego, a zatem postanowienie to jest nieprawomocne. Tym samym, skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Wobec stwierdzenia, iż skarga o wznowienie dotyczy postępowania sądowego zakończonego nieprawomocnym orzeczeniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. art. 276, w zw. z art. 270 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.