Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r. małoletni I. B., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego ojca K. B., działającego przez pełnomocnika - adwokata T. P., wniósł w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej w skrócie – P.p.s.a.) wniosek o wymierzenie Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi (wraz z aktami sprawy) na czynność Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu z dnia 17 listopada 2021 r. o objęciu małoletniego kwarantanną, domagając się jednocześnie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Pismem z dnia 22 czerwca 2022 r. pełnomocnik wnioskodawcy cofnął ww. wniosek i wniósł o umorzenie postępowania w tym zakresie.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej w skrócie
- – P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Jednocześnie w myśl przepisu art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Dokonując oceny całokształtu sprawy Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał zatem cofnięcie wniosku za dopuszczalne i na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), orzekł jak w pkt 1 sentencji, zaś w pkt 2 uwzględniając art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329).