Uzasadnienie
Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła brak osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek podała, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 100 m2, 87 arowa nieruchomość rolna i udział spadkowy w innej nieruchomości rolnej. Nie ma zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody szacuje na kwotę 821,35 otrzymywanej renty.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w sprawie. Podniosła, że stan miesięcznych wydatków przekracza nieraz wysokość jej renty. Za prąd miała zapłacić ostatnio 330 zł, za gaz 138,87 zł, za optyka 66,20 zł, za naprawę aparatu słuchowego 200 zł, za dom 166 zł, za lekarstwa 166 zł, za telefon 50 zł. Nadmieniła, że brakuje jej na żywność.
Do wniosku dołączyła odcinek swej renty, kopię faktury od optyka, kopie decyzji ustalających łączne zobowiązania pieniężne na rok 2011 w wymiarze 116 zł i 77 zł, kopie faktur z aptek, kopie pokwitowań za energię elektryczną na kwoty po 59,96 zł kopię faktury za gaz na 50,10 zł, kopię polisy ubezpieczeniowej z której wynika konieczność opłacenia 166 zł składki, faktury za telefon na 50,42 zł, poświadczenie oddania do naprawy aparatu słuchowego, zaświadczenia o stanie posiadania, kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności zaliczającego wnioskodawczynię do osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, niezdolną do pracy, wymagającą konieczności zaopatrzenia w specjalistyczne środki pomocnicze a także korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji i konieczności stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie m.in. adwokata (art. 245 §2 ppsa) o ile wraz z wnioskiem (art. 243 ppsa) złoży oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie takie stopniowane jest przekonaniem sądu, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący.
W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa przedkładając dla wykazania swych racji szereg kopii wskazywanych wyżej dokumentów źródłowych, które ocenić należy jako obiektywnie świadectwo zawartych w nich informacji i danych. W konsekwencji wniosek strony nadaje się do rozpoznania. Sytuacja wnioskodawczyni nie należy do łatwych. Tak bowiem należy postrzegać starszą, samotną osobą, z dochodem którego wysokość odbiega od przeciętnych zarobków w gospodarce, borykającą się z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że po opłaceniu bieżących kosztów utrzymania domu i wykupie lekarstw skromne środki jakie pozostają skarżącej do dyspozycji wystarczają na opędzenie najbardziej podstawowych potrzeb życia codziennego. Spojrzenia tego nie zmienia ujawniony przez skarżącą majątek. Chociaż bowiem co do zasady ma określoną wartość podkładową to jednak wysokość bieżących dochodów skarżącej powoduje, że kwestia tzw. zdolności kredytowej jest więcej niż dyskusyjna.
Zbycia domu w którym zamieszkuje w celu zdobycia środków na koszty postępowania trudno zaś od niej wymagać. Rozporządzenia tego rodzaju godziłyby bowiem w podstawy jej egzystencji. Podobnie nieruchomości rolnych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika bowiem, że starsza, samotna osoba borykająca się z problemami zdrowotnymi powinna dysponować pewnym zabezpieczeniem na wypadek jakichś poważniejszych powikłań nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg kosztów dodatkowych jak choćby na część leków nierefundowanych czy zaordynowanej diety. Biorąc pod uwagę wiek skarżącej a także orzeczony stopień jej niepełnosprawności i wynikające stąd ograniczenia trudno czynić skarżącej zarzut, że nie stara się poprawić swej sytuacji życiowej.
Mając to wszystko na uwadze udzielono skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.