Uzasadnienie
Wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisał w rubryce 6 tylko siebie
Określając swoją sytuację majątkową zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych, stałych dochodów.
Uzasadniając swoje starania nawiązał do stanu faktycznego nurtującej go sprawy, którą zamierza poddać osądowi tut. wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaakcentował, że jest osobą niepełnosprawną (dawna II grupa inwalidzka). Powiada, że jest zdolny do podejmowania zatrudnienia jedynie w warunkach pracy chronionej. Twierdzi, że jest bezrobotny. Nie uzyskuje żadnych regularnych dochodów. Oświadczył, że wspomaga go rodzina i przyjaciele dostarczając produkty żywnościowe, lekarstwa, ubrania. Nie otrzymuje regularnie żadnych pieniędzy. Jest doktorantem w zakresie nauk o polityce. Obecnie nie otrzymuje jednak żadnych stypendiów. Niedawno otrzymał zasiłek celowy z MOPS na zakup jedzenia i oszklenie wybitych przez chuliganów okien oraz zasiłek okresowy na sfinansowanie rehabilitacji. Mieszka w mieszkaniu komunalnym. Poza urządzeniami codziennego użytku nie ma żadnego majątku. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że z racji bardzo niskich przychodów we wrześniu wydatki ograniczył do absolutnego minimum tj. 400 zł przeznaczył na jedzenie, ok. 200 zł na lekarstwa i rehabilitacje, 300 na mieszkanie, 100 zł na transport i korespondencję urzędową.
Do wniosku dołączył kopię zaświadczenia z urzędu skarbowego z którego wynika że w roku podatkowym 2015 r. jego dochód wyniósł 960 zł, kopię pisma kierującego wnioskodawcę do zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego, kopie orzeczeń o stopniu niepełnosprawności.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Pokrywa się z wcześniej składanymi. Możliwości skarżącego w dalszym ciągu nie rysują się dobrze. Wnioskodawca nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku i stałych dochodów, utrzymującą się z pomocy rodziny, przyjaciół oraz wsparcia przez oferowanego w ramach pomocy społecznej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wystarczają co najwyżej na opędzenie podstawowych potrzeb. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez niego środków na koszty sądowe jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
Biorąc to pod uwagę udzielono wnioskodawcy zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.