Postanowienie WSA w Krakowie z 25 lutego 2011 r., III SO/Kr 2/11

Rozpoznanie

w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie dotyczącej zaskarżenia decyzji Wojewody nr [...] mającej za przedmiot wymeldowanie postanawia:

Sentencja

1. zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych, II. ustanowić dla wnioskodawczyni adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Z dalszych oświadczeń wnioskodawczyni wynika, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Uzasadniając swoje starania wskazała, że utrzymuje się z renty w wysokości 1120 zł. U osób gdzie zatrzymuje się dokłada się do rachunków za wodę, energię i gaz. Powiada, że sama się utrzymuje i sama wykupuje lekarstwa. Twierdzi, że jest pod stałą kontrolą lekarską w Szpitalu klinicznym, co wiąże się z kosztami dojazdów.

Do wniosku dołączyła kopię decyzji ZUS o wznowieniu wypłaty renty rodzinnej. Z kopii okazanego dokumentu wynika, że wnioskodawczyni jest osobą niezdolną do pracy czasowo. Aktualnie do wypłaty otrzymuje 1123,32 zł.

W oparciu o znajdującą się w aktach kopię pisma zatytułowanego "odwołanie od decyzji" okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że relacje między wnioskodawczynią a jej matką nie są dobre. Ojciec wnioskodawczyni nie żyje. Brat popełnił samobójstwo. Wnioskodawczyni uskarża się na szereg dolegliwości zdrowotnych obejmujących także sferę psychiki. Aktualnie pomagają jej znajomi.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) a owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała". Zgodnie natomiast z art. 255 ppsa jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych. Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji z deklarowanym przez nią stanem majątkowym, że strony nie będzie stać na ich poniesienia to może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności.

W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami dającymi jest wyczytać z dołączonej kopii decyzji o wznowieniu wypłaty renty rodzinnej oraz pisma zatytułowanego "odwołanie" jest wystarczające do oceny sytuacji życiowej wnioskodawczyni i jej obecnych możliwości płatniczych. Wnioskodawczyni nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku, której źródło utrzymania stanowi niewysoka renta, borykającą się z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen towarów i usług środki jakimi wnioskodawczyni dysponuje wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb. Ze wzglądu na opisane relacje wnioskodawczyni nie może liczyć na pomoc matki. Rację też trzeba przyznać wnioskodawczyni, że od znajomych pomocy w sprawie sądowej także nie bardzo może oczekiwać. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc wnioskodawczyni zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.