Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 maja 2010r. M. W. – B. wniosła o wymierzenie grzywny Wojewodzie z powodu nieprzekazania do Sądu w terminie 30 dni jej skargi na pismo z dnia 7 kwietnia 2010r. nr [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami.
Na rozprawie w dniu 17 marca 2011r. pełnomocnik skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku poprzez wskazanie skargi i jej przedmiotu, która zdaniem skarżącej nie została przekazana do Sądu, pod rygorem odrzucenia wniosku.
W piśmie z dnia 24 marca 2011r. pełnomocnik M. W. – B. wyjaśnił, iż skarżąca zaskarżyła trzy decyzje Wojewody o numerach [...], [...] i [...], które dotyczyły braku reakcji administracji państwowej na wnioski skarżącej.
Wniosek dotyczący nieprzekazania skargi na pismo [...] stanowi przedmiot niniejszego postępowania przed sądem, natomiast wniosek dotyczący pisma [...] – w sprawie o sygn. III SO/Kr 18/10, a dotyczący pisma [...] – w sprawie o sygn. III SO/Kr 19/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 64 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Z kolei zgodnie z § 3 tego przepisu do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Mając zatem na względzie powyższe odesłanie do przepisów o skardze należy wskazać na treść art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga (a więc i wniosek) powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
W swoim wniosku z dnia 27 maja 2010r. skarżąca wskazała, iż domaga się wymierzenia grzywny Wojewodzie za nieprzekazanie do Sądu jej skarg na pisma o numerach [...], [...] i [...]. Z uwagi na to, że w aktach sprawy brak jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego, iż skarżąca złożyła skargę na pismo Wojewody nr [...] Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie skargi i jej przedmiotu, która zdaniem skarżącej nie została przekazana do Sądu, pod rygorem odrzucenia wniosku.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 24 marca 2011r. wyjaśnił jedynie, iż skarżąca zaskarżyła trzy decyzje Wojewody o numerach [...], [...] i [...]. Wskazał również, iż w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 7 kwietnia 2010r. nr [...], ale nie wskazał skargi, którą to pismo zostało zaskarżone, a która – zdaniem skarżącej – nie została przekazana do Sądu.
Należy zatem uznać, iż pełnomocnik skarżącej nie usunął, pomimo wezwania, braków formalnych wniosku. Brak skargi uniemożliwia ustalenie daty jej wpływu do organu, a tym samym ustalenie, czy Wojewoda uchybił obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, Sąd odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.