Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2010r. [...] Komendant Wojewódzki Policji odmówił stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005r. Nr [...] w części dotyczącej przyznania K. J. nagrody rocznej za 2005r. w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji z dniem 30 kwietnia 2005r. W decyzji organ zawarł pouczenie, iż przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia.
W dniu 11 maja 2010r. (data stempla pocztowego) K. J. wniósł za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji skargę na powyższą decyzję z dnia [...] 2010r [...].
Pismem z dnia 31 maja 2010r. [...] Komendant Wojewódzki Policji poinformował K. J., iż w decyzji z dnia [...] 2010r. znalazło się błędne pouczenie o przysługującym stronie prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W rzeczywistości bowiem od w/w decyzji stronie przysługiwało odwołanie do Komendanta Głównego Policji, a nie skarga. W związku z powyższym Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, iż wniesiona przez K. J. skarga została potraktowana jako odwołanie i przekazana Komendantowi Głównemu Policji celem rozpatrzenia.
Decyzją z dnia [...] 2010r. Nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2010r. [...].
Na powyższą decyzję Komendanta Głównego Policji K. J. wniósł skargę, która została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011r., sygn. akt II SA/Wa 1608/10.
Pismem z dnia 12 czerwca 2011r. K. J. wniósł o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji za nieprzekazanie jego skargi z dnia 9 maja 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wyjaśnił, iż skargę na decyzję z dnia [...] 2010r. [...] wniósł zgodnie z zawartym w niej pouczeniem. Zdaniem skarżącego, Komendant Wojewódzki Policji nie był uprawniony do zakwalifikowania jego pisma jako odwołania i przekazania go do Komendanta Głównego Policji. Był natomiast zobowiązany do przekazania skargi jej adresatowi, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.):
"Art.
- 54. § 1. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
§ 2. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia."
Z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że:
"Art.
55. § 1. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym."
Art. 55 § 1 p.p.s.a. umożliwia dyscyplinowanie organów administracji publicznej, które nie wykonują obowiązków, które ustawodawca nałożył na nie w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. przekazania sądowi administracyjnemu w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę. Organ administracyjny uchybi swoim obowiązkom zarówno w przypadku, gdy nie podejmie w terminie czynności wymienionych w art. 54 § 2, jak i wtedy, gdy ograniczy się jedynie do wykonania niektórych z tych czynności, np. przekazania sądowi administracyjnemu skargi i odpowiedzi na skargę, ale bez akt sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że grzywna wymierzana w tym trybie ma nie tylko charakter dyscyplinujący, ale także charakter represyjny (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008r., sygn. akt II FPS 1/08, Lex nr 360881). Przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia, nie powoduje bezprzedmiotowości tego postępowania.
Należy również wskazać, iż użyty w art. 55 § 1 p.p.s.a. zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", oznacza, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji z powodu nieprzekazania skargi. Kwestią bezsporną jest, iż organ ten błędnie pouczył skarżącego o możliwości wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] 2010r. [...]. Jednak zdaniem Sądu, fakt ten jest prawnie irrelewantny, skoro Komendant Wojewódzki Policji właściwie potraktował później złożone przez skarżącego pismo z dnia 9 maja 2010r. nie jako skargę, lecz jako odwołanie, a więc środek prawny, który skarżącemu istotnie przysługiwał.
W ocenie Sądu, powyższe działanie Komendanta Wojewódzkiego Policji było prawidłowe i zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.):
"Art.
9. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek."
Podjęte przez Komendanta Wojewódzkiego Policji działania doprowadziły do rozpoznania sprawy K. J. przez organ II instancji, a następnie umożliwiły skarżącemu wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie zostało zatem naruszone prawo skarżącego do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego ani prawo do sądu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż wobec rozpatrzenia pisma skarżącego z dnia 9 maja 2010r. zgodnie z obowiązującymi przepisami, żądanie wymierzenia organowi grzywny za jego zgodnie z prawem działania jest pozbawione jakichkolwiek podstaw prawnych, a w związku z tym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.