Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 października 2017 r. (sygn. akt III SA/Kr 1065/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił jako niedopuszczalną skargę R. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 23 czerwca 2017 r. ([...]).
Pismem z dnia 26 września 2017 r. (data wpływu 29 września 2017 r.) R. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie w trybie art. 54§2 ppsa grzywny [...] Państwowemu Inspektorowi Sanitarnemu grzywny za nieprzekazanie ww. skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., póz. 1369, w skrócie ppsa) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 §1 ppsa).
Z akt sprawy o sygn. III SA/Kr 1065/17 wynika, że skarga R. J. na decyzję z [...] Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia 23 czerwca 2017 r. wpłynęła do tego organu dnia 7 sierpnia 2017 r., natomiast przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę została nadana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dnia 12 września 2017 r.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że sąd administracyjny -rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności, jak m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle 2
Sygn. akt III SO/Kr20/17 standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 ppsa (por. II OZ 1259/13).
Orzeczenie grzywny nie jest obligatoryjne i zależy ono od oceny sądu. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, że w niniejszej sprawie kilkudniowe opóźnienie w przesłaniu skargi do sądu nie spowodowało negatywnych konsekwencji po stronie skarżącego, na podstawie art. 55 §1 ppsa orzeczono jak w sentencji.