Uzasadnienie
P. T. złożył w dniu 5 lipca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Rektorowi Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi z dnia 25 maja 2022 roku na bezczynność organu.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wnosi o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie skargi i akt sprawy do WSA w Krakowie.
W odpowiedzi na wniosek organ przyznał, że skarżący złożył w dniu 30 maja 2022 r. skargę na bezczynność organu obejmującą niewydanie wskazanych dokumentów. Z uwagi jednak na to, iż wymienione w niej decyzje dotyczą odległego okresu (lata 2014 - 2015), niezbędne było wnikliwe zbadanie sprawy w oparciu o dokumenty, których odnalezienie wymagało czasu, zwłaszcza, że w ocenie organu skarżący domagał się wydania decyzji zupełnie bezpodstawnie, gdyż sprawy objęte skargą zostały już dawno załatwione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Co do zasady organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.).
Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest zatem pełnienie funkcji dyscyplinującej, ale także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12).
Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga, jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi.
Podkreślić również należy, że stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do jej wymierzenia. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy, a sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy.
Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć po uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s.381).
Rozważając okoliczności niniejszej sprawy Sądu uznał, że są podstawy do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny. Sąd uznał, że brak przekazania był zawiniony i stanowił naruszenie jednoznacznie brzmiących przepisów p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca domaga się wymierzenia grzywny Rektorowi Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi z dnia 24 maja 2022 roku
Skarga - jak przyznał sam organ - wpłynęła do organu 30 maja 2022 r., jednakże skargę przekazał organ do Sądu dopiero 2 września 2022 r. (data prezentaty). Termin do przekazania akt upłynął w dniu 29 czerwca 2022 r. Tak więc zwłoka organu w przekazaniu akt wynosiła ponad dwa miesiące. Zdaniem Sądu nie sposób przyjąć, iż przekroczenie terminu jest nieznaczne. W ocenie Sądu zwłoka wynikała z niewłaściwej organizacji pracy w organie, za co, co Sąd z całą mocą podkreśla, winę ponosi w całości organ.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie określając wysokość grzywny miał na uwadze wyjaśnienia organu, tj. fakt, że organ przyznał się do zawinienia, jednakże wskazać należy, iż skarga wpłynęła do organu w dniu 30 maja 2022 r., a przekazano ją do Sądu dopiero po upływie ponad 2 miesięcy. Brak jest usprawiedliwienia dla nieprzekazania skargi w terminie.
Dlatego też Sąd uznał, że z uwagi na przekroczenia terminu z art. 54 p.p.s.a. zachodzą podstawy do stosowania wobec organu środka dyscyplinująco – represyjnego w postaci grzywny. Jednocześnie Sąd przypomina organowi o konieczności bezwzględnego przestrzegania ustawowego terminu, w którym skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami należy przekazać Sądowi.
W tym miejscu podkreślić należy, iż rozstrzygając o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi Sąd nie orzekał o zasadności samej skargi na bezczynność.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 210 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. uwzględniając poniesiony przez wnioskodawcę koszt wpisu (100 zł).