Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 04 października 2012r. skarżący W. O. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wymierzenie grzywny Rektorowi Politechniki z tytułu niewykonania obowiązku przekazania całości akt administracyjnych sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia 05 września 2011r, nr [...], na którą została złożona skarga do tut. Sądu z dnia 06 października 2011r., zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 1401/11.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że organ drugiej instancji przesłał do tut. Sądu wyłącznie " skargę, odpowiedź na skargę oraz pojedyncze dokumenty z akt administracyjnych, z czego większość w postaci kserokopii".
Braki w przesłanych aktach zostały wytknięte ww. organowi pismem z dnia 12 czerwca 2012r, co skutkowało przesłaniem do Sądu kolejnych dokumentów.
Skarżący zarzucił, że Rektor Politechniki przekazał jedynie część akt postępowania administracyjnego poprzez przesłanie pojedynczych dokumentów, często nie będących oryginałami tych dokumentów, a jedynie ich kserokopiami.
W ocenie skarżącego, Rektor Politechniki nie wykonał obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270), gdyż obowiązku przesłania akt sprawy organ nie może traktować wybiórczo poprzez przesłanie tylko niektórych dokumentów znajdujących się z tych aktach, bowiem sądowej kontroli podlega całość akt.
W sprawie będącej przedmiotem skargi prowadzonej pod sygn. akt III SA/Kr 1401/11 Sąd dwukrotnie odraczał rozprawy, a taka praktyka – w ocenie skarżącego –" skutecznie tamuje możliwość rozpoznania sprawy przez Sąd i możliwość realizacji przez Mocodawcę prawa do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki...".
Wskazane okoliczności, zdaniem skarżącego, uzasadniają zastosowanie w stosunku do Rektora Politechniki środka dyscyplinującego w postaci nałożenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ww. ustawy.
Organ pomimo upływu 10 miesięcy, od dnia w którym obowiązek przesłania akt powinien być wykonany, nie przesłał pełnych akt sprawy, co uzasadnia nałożenie na ten organ grzywny w maksymalnej wysokości wskazanej w art.154 § 6 ww. ustawy.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, Rektor Politechniki wniósł o jego oddalenie.
Organ wyjaśnił, że przedmiotem skargi była decyzja Rektora Politechniki z dnia 05 września 2011r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję o odmowie przyjęcia skarżącego na pierwszy rok studiów pierwszego stopnia. Przedmiotową skargę i odpowiedź na tę skargę wraz z dokumentami, na podstawie których zaskarżona decyzja została podjęta zostały przesłane do Sądu.
Rektor Politechniki podniósł, że zgodnie z art.169 ust.14 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U.2012.572), podstawą odwołania w przypadkach, o których mowa w ust.12 i 13, może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonego zgodnie z ust.2.
Warunki i tryb rekrutacji określa uchwała senatu, która została przesłana do Sądu wraz ze skargą.
Zdaniem organu, zaskarżona decyzja o odmowie przyjęcia na studia powinna być oceniana przez Sąd na podstawie jej zgodności z uchwałą senatu.
Wnosząc o oddalenie skargi organ stwierdził, że do Sądu zostały przesłane wszystkie dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, na podstawie których została podjęta zaskarżona decyzja i dodał, że o tym, jakie dokumenty powinny być gromadzone w aktach sprawy decydują organy uczelni. W tym zakresie nie obowiązują żadne akty prawne, a zatem nie mogło dojść do naruszenia obowiązku, którego przepisy prawa nie określają.
Skarżący zarzucił organowi, że w aktach sprawy brak jest wniosku o przyjęcie na studia, pracy rysunkowej podlegającej ocenie w toku postępowania egzaminacyjnego, protokołów egzaminacyjnych i arkuszy egzaminacyjnych z drugiego dnia egzaminu.
Odpowiadając na powyższe zarzuty organ podniósł, że wniosek o przyjęcie na studia znajduje się w aktach studenta studiów niestacjonarnych, na które został przyjęty po odmowie przyjęcia na studia stacjonarne.
Odnośnie pracy rysunkowej organ wyjaśnił, że znajdują się one w aktach komisji egzaminacyjnej i nie podlegają zaskarżeniu, dlatego nie zostały przesłane do Sądu.
Ocena prac nie podlega ponownej ocenie w toku postępowania odwoławczego.
W kwestii arkuszy egzaminacyjnych organ z kolei wyjaśnił, że w trakcie postępowania rekrutacyjnego nie są sporządzane arkusze egzaminacyjne, natomiast ocena prac kandydata dokonywana jest w protokole sporządzanym przez wydziałową komisje rekrutacyjną, a dokumenty te zostały przesłane do Sądu wraz z aktami sprawy.
Reasumując organ stwierdził, że kontrola decyzji organów uczelni dotyczy jedynie zgodności z prawem postępowania decyzyjnego organów i nie można do tych organów stosować tych samych zasad co do organów administracyjnych, gdyż zgodnie z art.207 ww. ustawy, do decyzji organów uczelni przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna ogranicza się do zbadania, czy organy nie naruszyły swoim postępowaniem przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, lub- jak w niniejszej sprawie - uzasadniałyby uwzględnienie skargi.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw do uznania zasadności wniosku.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem wniosku skarżącego było wymierzenie grzywny Rektorowi Politechniki z tytułu niewykonania obowiązku przekazania całości akt administracyjnych tut. Sądowi w związku z jego skargą na decyzję tego organu z dnia 05 września 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok studiów pierwszego stopnia w systemie stacjonarnym na kierunku [...] w roku akademickim 2011/2012.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że zgodnie z art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.2012.270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art.54 § 2 ww. ustawy).
Stosownie do art. 55 § 1 ww. ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ustawy. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wskazany przepis art. 55 § 1 ww. ustawy zawiera regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy i ma charakter represyjny. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na przyczyny, które spowodowały zwłokę w zaniechaniu tego obowiązku. Przyczyny te mogą zostać uwzględnione przez sąd wyłącznie dla potrzeb ustalenia wysokości nakładanej na organ grzywny.
Użyte w art.55 § 1 ustawy sformułowanie " sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny wskazuje, że podejmując rozstrzygnięcie w tym zakresie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy.
Podnieść również należy, że organ uchybi swoim obowiązkom zarówno w przypadku, gdy nie wykona wskazanego wyżej obowiązku i nie prześle skargi wraz z aktami administracyjnymi, lub gdy wykona ten obowiązek po określonym terminie, jak również w przypadku, gdy ograniczy się jedynie do wykonania niektórych z tych czynności.
W rozpatrywanej sprawie okolicznością nie sporną jest, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek przesłania skargi wraz z aktami administracyjnymi w przepisanym terminie, jednak w ocenie skarżącego przesłane akta były niekompletne.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego w kwestii niekompletności przesłanych akt administracyjnych, Sąd podzielił stanowisko Rektora Politechniki, że obowiązek wynikający z przytoczonego wyżej art. 54 § 1 ww. ustawy ograniczony jest zakresem złożonej skargi. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie przyjęcia skarżącego na pierwszy rok studiów pierwszego stopnia i kontrola sądu administracyjnego w tej sprawie ograniczona była z jednej strony art.207 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, jak również art.169 tej ustawy, który stanowi, że " podstawą odwołania w przypadkach, o których mowa w art.12 i 13 może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust.2".
W związku z powyższym należy stwierdzić, że co do zasady należy zgodzić się z Rektorem Politechniki, że skoro warunki i tryb rekrutacji określa uchwała senatu, to ten dokument należało przesłać z aktami sprawy skarżącego oraz jego skargą do sądu, bowiem zaskarżona decyzja powinna być poddana kontroli pod kątem jej zgodności z uchwałą senatu.
Zarzut skarżącego co do braku wniosku skarżącego o przyjęcie na studia, jako uzasadniający wymierzenie organowi grzywny, nie mógł odnieść zamierzonego skutku, gdyż w toku postępowania administracyjnego przed organami uczelni, ani w postępowaniu sądowoadministracyjnym fakt ubiegania się na konkretny kierunek studiów nie był kwestionowany. Okoliczność ta w sprawie była bezsporna, a zatem dokument ten nie miał wpływu na wynik sprawy.
Niezależnie od powyższego,Sąd uwzględnił wyjaśnienia organu, że sporny dokument został przesunięty do akt skarżącego na studia niestacjonarne, na które został przyjęty po odmowie przyjęcia go na studia stacjonarne.
Sąd również podzielił stanowisko Rektora Politechniki co do braku obowiązku przesłania prac rysunkowych wykonanych przez skarżącego w trakcie egzaminu wstępnego, gdyż prace te nie mogły podlegać kontroli tut. Sądu.
Zgodnie z § 4 pkt.5 Regulaminu egzaminu wstępnego obowiązującego w dacie zdawania egzaminu przez skarżącego, decyzje Komisji egzaminacyjnej dotyczące ocen z egzaminu wstępnego są ostateczne i ani organ odwoławczy, ani sąd administracyjny nie byli uprawnieni do dokonywania ponownej ich oceny.
Konsekwencją powyższych ustaleń jest stwierdzenie, że Rektor Politechniki nie miał obowiązku przesyłania egzaminacyjnych prac rysunkowych wraz ze skargą do tut. Sądu.
Ostatni zarzut wniosku dotyczył braku arkuszy egzaminacyjnych, jednak po uwzględnieniu wyjaśnień organu, że dokumentów takich nie sporządza się, natomiast ocena prac kandydatów dokonywana jest w protokole sporządzonym przez wydziałową komisję rekrutacyjną, który został przesłany do Sądu wraz z aktami sprawy, należy stwierdzić, że i w tym zakresie podniesiony zarzut nie mógł odnieść zamierzonego skutku.
Końcowo należy nadmienić, że zgłaszanie w toku postępowania sądowego kolejnych zarzutów i wniosków o uzupełnienie akt sprawy, a w konsekwencji odraczanie rozprawy z tych powodów nie może skutkować nałożeniem grzywny w trybie art. 55 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Okoliczności rozpatrywanej sprawy, w ocenie Sądu, nie uzasadniają wniosku skarżącego, dlatego na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec ja w sentencji.