Uzasadnienie
W piśmie z dnia 8 grudnia 2014 r. J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, na podstawie art. 3 § 1; art. 154 § 6 w zw. z art. 287.2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", za naruszenie "art. 287.2) poppsa., wydanym w dniu 26 maja 2014 r. pismem sygn. akt [...], wydanym w dniu 23 października 2014 r. pismem sygn. akt III SO/Kr 23/14 w przedmiocie wniosku o zawieszenie postępowania na podstawie art.127 § 1 popsa z dnia 14 października 2014 r., wydanym w dniu 23 października 2014 r. pismem sygn. akt III SO/Kr 23/14 w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa podstawa prawna art. 52 § 2 popsa z dnia 14 października 2014 r.".
Postanowieniem z dnia 10.09.2014 r. w sprawie do sygn. III SO/Kr 23/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie za naruszenie "art. 287.2) poppsa.", wydanym w dniu 26 maja 2014 r. pismem sygn. akt [...], na podstawie art. 3 § 1; art. 154 § 6 w zw. z art. 287.2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wniosek podlega odrzuceniu.
Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 P.p.s.a.:
§ 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty;
postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z art. 63 P.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Wniosek składa się bezpośrednio do sądu (art. 64 § 1 P.p.s.a.). Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (§ 2).
J. J. we wniosku nie wskazał żadnej z podstaw do orzekania sądu administracyjnego w sprawie "wymierzenia grzywny". Sąd również nie stwierdził zaistnienia takiej podstawy.
Pierwszy z przepisów, na których wnioskodawca opiera żądanie to art. 287 ust. 2 P.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy sąd w orzeczeniu stwierdzi nieważność aktu albo ustali przeszkodę prawną uniemożliwiającą stwierdzenie nieważności aktu, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję. Przepis ten określa sytuacje, w których strona może dochodzić odszkodowania na podstawie art. 417-4172 K.c. Właściwym do orzekania o odszkodowaniu jest sąd powszechny.
Wniosek o wymierzenie grzywny, oparty na przepisie art. 287 P.p.s.a. regulującym podstawy odpowiedzialności odszkodowawczej w sytuacjach określonych tym przepisem, został wniesiony do sądu administracyjnego w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II FZ 674/11 (orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl): "Chybionym jest zarzut naruszenia art. 287 p.p.s.a., ponieważ przepis ten reguluje tryb dochodzenia roszczeń odszkodowawczych i nie mógł być zastosowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (...), gdyż, pomimo, że ustawa procesowa regulująca postępowanie przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi zawiera w powołanym przepisie podstawę prawną roszczeń odszkodowawczych, to jednak nie przyznaje sądom administracyjnym kompetencji do rozpoznawania spraw cywilnych o takie roszczenia."
Pogląd przedstawiony powyżej Sąd orzekający w sprawie niniejszej podziela.
Z kolei powołany przez J. J. art. 154 § 6 P.p.s.a. ma brzmienie: grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przepis ten określa jedynie wysokość grzywny wymierzanej przez sąd administracyjny i nie statuuje podstawy do jej wymierzenia.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Do wniosku, zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W związku z powyższym wniosek J. J. o wymierzenie grzywny podlega odrzuceniu na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.