Uzasadnienie
Wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką.
Nie posiada nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych ani stałych dochodów.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest osobą bezrobotną. Twierdzi, że z uwagi na stan zdrowia nie może podjąć pracy i utrzymuje się dzięki pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w ramach której otrzymuje raz w miesiącu kwotę 120 zł, poza tym opieka wykupuje mu leki niezbędne do życia.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach za zakresu pomocy i opieki społecznej. Wnioskodawca w rubryce dotyczącej informacji o przedmiocie zaskarżenia podał, że zamierza skarżyć decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29.10 2015 r. nr [...]. Uwidoczniony w numerze tej decyzji symbol literowy "AL" i opisany przedmiot wpisuje się w sprawę z zakresu pomocy i opieki społecznej o symbolu "6329". W konsekwencji wnioskodawca skorzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Stąd rozpoznanie jego wniosku w tym zakresie stało się zbędne i w związku z tym postanowiono jak w punkcie pierwszym sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Sytuacja taka pozostaje bez wpływu na drugie z żądań a mianowicie ustanowienia adwokata. Zgodnie bowiem z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją przedstawionego stanu rzecz jest więc, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 in fine ppsa). Oczywiście pod warunkiem, uprzedniego złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący jest osobą biedną w potocznym tego słowa znaczeniu skoro jak powiada nie posiada nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych ani stałych dochodów a utrzymuje się tylko dzięki pomocy społecznej, która wspiera go niewielkimi kwotami i wykupuje mu leki niezbędne do życia.
Z tych względów orzeczono więc jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.