Uzasadnienie
Wójt Gminy W wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy W a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy na podstawie art. 19 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej "O.p." – w sprawie organu właściwego do wydania interpretacji indywidualnej przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w odniesieniu do budowy elektrowni fotowoltaicznej z wniosku firmy C Sp. z o.o. z siedzibą w W. W uzasadnieniu wniosku Wójt wskazał, że w dniu 3 kwietnia 2013 r. wpłynął do niego wniosek C Sp. z o.o. z siedzibą w W o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w odniesieniu do budowy elektrowni fotowoltaicznej.
W dniu 24 maja 2013 r. Wójt Gminy W uznał się za organ niewłaściwy w sprawie na podstawie art. 14j i art. 17 § 1 O.p., z uwagi na fakt, iż wnioskodawca posiada adres swojej siedziby ul. M, Warszawa, a na terenie Gminy W nie posiada oddziałów ani też nie prowadzi działalności gospodarczej i przekazał wniosek Burmistrzowi Dzielnicy [...] m. st. Warszawy, informując o tym firmę C Sp. z o.o.
Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy pismem z dnia 20 września 2013 r., na podstawie art. 14j, art. 15 § 1, art. 16 oraz art. 17 § 1 O.p. odesłał wniosek firmy C Sp. z o.o., wskazując, iż w jego ocenie organem właściwym w sprawie udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego będzie Wójt Gminy W. Ze stanowiskiem Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy Wójt Gminy W się nie zgodził. Jego zdaniem planowanie inwestycji w danej miejscowości nie przesądza o właściwości organu podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 P.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a.
W sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Wójtem Gminy W a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwym w sprawie rozpoznania wniosku firmy C Sp. z o.o. z siedzibą w W o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w odniesieniu do budowy elektrowni fotowoltaicznej na terenie Gminy Wierzchosławice.
Zgodnie zaś z przywołanymi regulacjami rozstrzygnięcie tego sporu należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Dlatego też, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.