Uzasadnienie
W dniu 18 marca 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo skarżącego J. R. zatytułowane "Skarga", w której wniósł o wymierzenie Rektorowi Akademii grzywny za nieprzekazanie do tut. Sądu jego skargi z dnia 21 stycznia 2013r. dotyczącej odmowy przyjęcia skarżącego na IV semestr studiów doktoranckich wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na wniosek organ przyznał, że doszło do opóźnienia w przekazaniu do tut. Sądu skargi z dnia 21 stycznia 2013r., jednak przedmiotowa skarga ostatecznie została przesłana do Sądu wraz z odpowiedzią na nią i aktami postępowania. Organ wyjaśnił, że wymierzenie grzywny, o której mowa w art.55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) nie jest obligatoryjne lecz fakultatywne, a opóźnienie w przesłaniu skargi spowodowane było tym, że w ocenie organu sprawa o przyjęcie skarżącego na IV semestr studiów doktoranckich nie miała charakteru decyzji administracyjnej zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Stąd też nie nadano biegu złożonej skardze. Organ podniósł również, że przedmiotowa skarga jest jedną z nielicznych, jakie zostały złożone w całym okresie funkcjonowania Akademii, stąd pozostawał w błędnym przekonaniu co do trybu postępowania z tą skargą.
Mając na uwadze, że wykonanie obowiązku, o którym mowa w art.54 § 1 ww. ustawy nastąpiło jeszcze przed rozstrzygnięciem wniosku skarżącego, organ wniósł o odstąpienie od nałożenia grzywny lub o nałożenie jej z najniższym możliwym wymiarze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek skarżącego został złożony w trybie art.55 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że w razie niezasatosowania się do obowiązków, o których mowa w art.54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.54 § 6. Z kolei art.54 § 1 stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. § 2 tego przepis stanowi, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią za skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że organ - Rektor Akademii - nie zastosował się do obowiązków wynikających z przytoczonego wyżej art.54 § 2 ww. ustawy i nie przekazał do tut. Sądu w wyznaczonym terminie skargi z dnia 21 stycznia 2013r. wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Obowiązki te wykonał dopiero na wezwanie Sądu.
Użyte w przytoczonym przepisie określenie, że Sąd " może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne, nawet w przypadku bezspornej okoliczności, że organ uchybił obowiązkom określonym w art.54 § 2 ww. ustawy, co może polegać albo na zaniechaniu i nie przekazaniu w ogóle skargi do sądu, lub przekazaniu skargi bez odpowiedzi na nią lub bez akt administracyjnych, jak również na przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych po upływie terminu określonego w art.54 § 2 ww. ustawy, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.
Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy, Sąd uwzględnił wyjaśnienia organu, że powodem nie przekazania skargi J. R. wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi było spowodowane błędnym przekonaniem, iż korespondencja prowadzona ze skarżącym w sprawie jego przyjęcia na IV semestr studiów doktoranckich nie miała charakteru sprawy administracyjnej podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Na wezwanie Sądu organ przekazał skargę z dnia 21 stycznia 2013r. do Sądu i wyjaśnił powody zwłoki w dokonaniu tej czynności.
Rozstrzygając wniosek skarżącego w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny Sąd wziął pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art.54 § 2 ww. ustawy, wyjaśnienia organu i fakt, że obowiązki te wykonał. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi konieczność wymierzenia organowi grzywny, która ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Organy uczelni, jak twierdzą, nie miały świadomości tego, że obowiązek przesłania skargi do sądu administracyjnego istnieje niezależnie od tego, że oceniają skargę jako niedopuszczalna pod względem formalnym i wyjaśnienia te są wiarygodne. W efekcie działań skarżącego oraz wezwania Sądu, organ wypełnił ciążący na nim obowiązek przesłania skargi, a zatem, bez wymierzenia grzywny organ został zdyscyplinowany przy użyciu innych, niż grzywna środków.
Sąd odstępując od jej wymierzenia uznał, że w ustalonych okolicznościach sprawy nie zachodzi konieczność stosowania represji wobec organu, który nie kwestionuje swojego błędnego postępowania spowodowanego niewłaściwą oceną prawną składanych przez skarżącego pism. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.