Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek J. J. – dalej skarżącego, o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Okręgowego.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia doręczono skarżącemu dnia 1 sierpnia 2016 r. Dnia 8 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) J. J. nadesłał pisma zatytułowane "Wniosek", z których treści nie wynikało jakie są jego intencje procesowe.
Pismem z dnia 28 września 2016 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania charakteru procesowego ww. pism z dnia 8 sierpnia 2016 r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia tych pism bez rozpoznania.
Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu dnia 17 października 2016 r., natomiast pismami z dnia 24 października 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłał pisma zatytułowane "Wniosek", w których nie sprecyzował jednak charakteru ww. pism.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej ppsa) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
Wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych w razie niedopełnienia przez stronę wymogu wyraźnego i precyzyjnego wyrażania oświadczeń procesowych i zaistnienia wątpliwości co do znaczenia i zamysłu żądania zawartego w piśmie, sąd administracyjny nie może dokonywać wyboru lub oceny wniosków strony według własnego uznania, lecz zobowiązany jest wezwać stronę do sprecyzowania wniosków objętych pismem na podstawie art. 49 § 1 ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2007 r., sygn. II OZ 140/07 oraz postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. II GSK 1157/15).
W niniejszej sprawie z treści pism skarżącego z dnia 8 sierpnia 2016 r. nie można było wydedukować zamysłu skarżącego, dlatego pismem z dnia 28 września 2016 r. wezwano go o sprecyzowanie swojego żądania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pisma, w których nie sprecyzował jednak swojego żądania; nie określił też czy pismo stanowi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2016 r.
Mając na uwadze powyższe, skoro skarżący nie uzupełnił braków formalnych pism poprzez sprecyzowanie ich żądania należało orzec o ich pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie przepisu art. 49 § 2 ppsa.