Uzasadnienie
Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.Oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z nastoletnią córką. Uwidoczniła brak nieruchomości, przedmiotów wartościowych i zasobów pieniężnych. Wskazała, że dochód jej gospodarstwa stanowi 1563,80 zł otrzymywanego wynagrodzenia. Uzasadniając swoje starania odniosła się do okoliczności nurtującej ją sprawy podnosząc, że choć jest przekonana iż spełnia kryteria umożliwiające przyznanie jej lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy to jednak jej wnioski rozpatrywane są negatywnie. Zaakcentowała, że jest matką samotnie wychowującą dziecko na które nie otrzymuje żadnych świadczeń (vide: kopia decyzji o odmowie przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków). Ponieważ nie ma mieszkania i meldunku (vide: kopie poświadczeń wymeldowania) postrzega siebie jako osobę bezdomną i ubogą.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W rubryce 3 formularza PPF zatytułowanej "Informacja o przedmiocie zaskarżenia" wnioskodawczyni ujawniła, że jej skarga dotyczy odmowy wynajęcia gminnego lokalu mieszkaniowego. Wskazując na powyższe i opierając się na argumentacji zbieżnej z tą jaka legła u podstaw uznania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, że przyznawanie dodatków mieszkaniowych mieści się w szeroko rozumianej kategorii spraw z zakresu pomocy społecznej wyrazić należy zapatrywanie, że skoro na pomoc mieszkaniową gminy mogą liczyć mieszkańcy mający niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe i osiągający niskie dochody to sprawy mające za przedmiot odmowę wynajęcia bądź przyznania lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego kwalifikować należy w podobny sposób.
W konsekwencji uznania, że wnioskodawczyni skorzysta w takiej sprawie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie wnioskodawczyni z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - jej wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy i w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.