Uzasadnienie
III SO/Łd 1/16
Wnioskiem z dnia 13 stycznia 2016 r. A. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu Medycznego w Ł., grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., za nieprzekazanie wniesionej przez niego skargi na postanowienie Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] r., wydanego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oraz uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie skreślenia z listy studentów. Do wniosku strona skarżąca załączyła odpis skargi z dnia 12 listopada 2015 r. oraz zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej w/w skargę przez jej adresata, tj Uniwersytet Medyczny w Ł. Dział Rekrutacji i Kształcenia.
Zarządzeniem z dnia 1 marca 2016 r. sędzia sprawozdawca zarządził doręczenie odpisu wniosku skarżącego z dnia 13 stycznia 2016 r. organowi administracji publicznej.
Pismem procesowym z dnia 6 kwietnia 2016 r. zatytułowanym "odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny" pełnomocnik Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. wniósł o jego nieuwzględnienie. Uzasadniając wyjaśnił, że wniesiona przez A. S. skarga została zarejestrowana w dniu 18 listopada 2015 r. Tym samym zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. winna być przekazana do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 30 dni, tj. najpóźniej do dnia 18 grudnia 2015 r. Z uwagi na toczące się w tym okresie dwa potężne postępowania, związane z wnioskiem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz z koniecznością uaktualnienia uchwał dotyczących procesów nauczania na 4 kierunkach studiów Uniwersytetu Medycznego w Ł., przekazanie skargi nastąpiło z nieznacznym, dwudziesto- kilku dniowym opóźnieniem. Jednakże, co podkreślił pełnomocnik nastąpiło to przed datą doręczenia organowi wniosku o wymierzenie grzywny. W powyżej wskazane, prowadzone przez organ postępowania zaangażowane były w całości dwie jednostki organizacyjne uczelni – Dział Kształcenia oraz Biuro Organizacyjno Prawne, które jednocześnie zajmują się obsługą postępowań administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, jak również fakt, iż przedmiotowe postępowanie o wymierzenie grzywny zainicjowane zostało skargą, która w ocenie organu jest bezprzedmiotowa, pełnomocnik organu wniósł o nieuwzględnienie wniosku. Do pisma dołączone zostało ogólne pełnomocnictwo procesowe udzielone radcy prawnemu Marcinowi Kikowskiemu przez Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. oraz plik dokumentów związanych z prowadzonymi przez organ postępowaniami, wskazanymi w treści wniesionego pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, iż grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z powołanego wyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić zatem w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, www.cbois.nsa.gov.pl).
Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że sąd podejmując rozstrzygnięcie w takiej sprawie powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Uwzględnienie wniosku w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, www.cbois.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sądu uznał, że wniosek skarżącego jest zasadny.
W sprawie bezspornym jest, iż Rektor Uniwersytetu Medycznego w Ł. nie wypełnił dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z zgromadzonych w sprawie dokumentów skarga A. S. z dnia 12 listopada 2015 r., wpłynęła do organu w dniu 18 listopada 2015 r. Okoliczność ta została potwierdzona w piśmie procesowym pełnomocnika organu z dnia 6 kwietnia 2016 r. Zatem określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. 30 dniowy termin upłynął w dniu 18 grudnia 2015 r. Natomiast skarga A. S. wraz z odpowiedzią organu na wniesioną skargę zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dopiero w dniu 11 stycznia 2016 r. Ponadto wskazać należy, że pomimo przesłania do sądu w/w pism organ administracji publicznej nie wypełnił w całości dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a., bowiem nie przekazał kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Akta te wpłynęły do sądu dopiero w dniu 19 lutego 2016 r., po dwukrotnym wezwaniu pełnomocnika organu do ich nadesłania.
Na wynik niniejszego rozstrzygnięcia bez wpływu pozostają wyjaśnienia pełnomocnika organu, co do przyczyn uchybienia terminu przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a., wynikającego z konieczności prowadzenia "dwóch potężnych postępowań", wskazanych w piśmie procesowym z dnia 6 kwietnia 2016 r. Rektor Uniwersytetu Medycznego w Ł. winien bowiem zorganizować funkcjonowanie podległych sobie wewnętrznych jednostek organizacyjnych w taki sposób, aby dołożyć należytej staranności przy wykonywaniu zobowiązań nałożonych przez ustawę, strona zaś nie może ponosić negatywnych skutków nieprofesjonalnych działań. Tym samym konieczność prowadzenia przez organ innych postępowań, niezależnie od ich zakresu czy też stopnia skomplikowania, nie stanowi w ocenie Sądu usprawiedliwienia w braku realizacji ustawowych obowiązków organu administracji.
Podkreślić należy także, iż organy administracji publicznej nie są uprawnione do dokonywania oceny zasadności wniesionych za ich pośrednictwem skarg do sądu administracyjnego. Jedynym uprawnieniem organów administracji w tym zakresie jest przewidziana w art. 54 § 3 p.p.s.a. instytucja autokontroli, która dopuszcza możliwość uwzględnienia przez organ skargi w całości, w terminie 30 dni od daty jej wniesienia. Jednakże nawet w przypadku uwzględnienia zasadności wniesionej skargi na podstawie powołanego przepisu, organy administracji są zobowiązane do przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Tym samym bez wpływu na wynik sprawy pozostaje podniesione w piśmie procesowym z dnia 6 kwietnia 2016 r. stanowisko organu, co do bezprzedmiotowości skargi z dnia 12 listopada 2015 r.
Na wynik sprawy nie wpływa także podniesiony przez pełnomocnika organu fakt ostatecznego przesłania skargi wraz z aktami sprawy na długo przed datą doręczenia organowi odpisu wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny. Jak już bowiem wcześniej wskazano wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Natomiast okoliczność wypełnienia tych obowiązków przed doręczeniem organowi wniosku skarżącego, czy też przed rozpatrzeniem wniosku przez sąd, może wpłynąć jedynie na wysokość wymierzanej grzywny, co też miało miejsce w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu
Wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok 2015, wynoszącego 3 899,78 zł, Sąd ustalił na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. (M.P.z 2016 r. poz. 145).
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. e.o.