Uzasadnienie
Pismem z [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. poinformował J. J. o naliczeniu opłaty za przechowywanie broni w depozycie w wysokości 3842,96 zł i wezwał do zapłaty powyższej kwoty.
W dniu 17 lutego 2020 r. J.J. złożył w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Ł. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z [...]. w przedmiocie naliczenia opłaty za depozyt broni. W treści wniosku J. J. podkreślił, iż otrzymał kserokopię wyżej wskazanej czynności materialno-technicznej w dniu 12 lutego 2020 r., a brak odebrania broni i uiszczenia opłaty za depozyt wynika z jego trudnej sytuacji materialnej, uniemożliwiającej dokonanie opłaty za przechowywanie broni.
Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o odrzucenie wyżej wskazanego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 marca 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez złożenie skargi; uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i podanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu oraz wskazanie numeru PESEL.
W odpowiedzi na wezwanie J. J. złożył skargę, podał swój numer PESEL oraz wyjaśnił, że uchybienie terminu do jej wniesienia nastąpiło z powodu jego nieobecności w kraju, bowiem najpierw przebywał u córki w B., a następnie w sanatorium. Ponadto wnioskodawca zwrócił uwagę na swój podeszły wiek i pogorszenie się stanu zdrowia. Zaznaczył, że gdy zapoznał z przedmiotową sprawą w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Ł. natychmiast w dniu 14 lutego 2020 r. skierował pismo do Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych, na które do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpowiedzi.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 8 czerwca 2020 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz uprawdopodobnienia okoliczności zawartych w piśmie skarżącego z 14 lutego 2020 r. (wpływ do sądu 8 kwietnia 2020 r.) wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że pismo z [...] dotyczące kalkulacji opłaty za depozyt broni nie zostało skarżącemu fizycznie doręczone, bowiem skarżący przebywał wówczas u córki w B.. Organ przedstawił w sprawie jedynie duplikat potwierdzenia odbioru, bez podpisu skarżącego. Z kolei skarżący oświadczył, że nie dokonywał odbioru tej przesyłki i do tej pory jej nie otrzymał, nie wie też kto i czy rzeczywiście ktoś ją odebrał. Pełnomocnik skarżącego wskazał jednocześnie, że przedkłada oświadczenie córki skarżącego, w którym potwierdza ona pobyt ojca w B. w dacie doręczenia, dla celów uprawdopodobnienia okoliczności niedoręczenia skarżącemu przesyłki w dacie wynikającej z duplikatu potwierdzenia odbioru.
Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił ponadto, że w dniu 28 listopada 2019 r. skarżący otrzymał wezwanie przedegzekucyjne do uiszczenia opłat wynikających z kalkulacji opłaty za depozyt. Do wezwania nie załączono wyżej wskazanego pisma [...]. Fizyczny odbiór kserokopii tego pisma nastąpił dopiero 12 lutego 2020 r., kiedy udało się skarżącemu ją uzyskać od pracownika organu. W ocenie pełnomocnika skarżącego dopiero z tą chwilą skarżący uzyskał możliwość zapoznania się z treścią pisma, a więc dopiero z tą chwilą nastąpiło faktyczne doręczenie i ustanie przeszkody uzasadniającej przywrócenie terminu. Wobec powyższego pismo z 14 lutego 2020 r. stanowiące skargę zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.
Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Treść art. 87 § 1 i art. 88 p.p.s.a. wskazuje, że wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej biegnie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (por. postanowienia NSA: z 27 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 185/13 i I OZ 186/13, z 10 stycznia 2013 r. sygn. akt I OZ 963/12, z 19 stycznia 2012 r. sygn. akt I GSK 1555/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Oceniając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stwierdzić należy, że wniosek ten został złożony z przekroczeniem ustawowego terminu do jego złożenia.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał, że nie otrzymał pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z [...] informującego o naliczeniu opłaty za depozyt broni z uwagi na pobyt poza miejscem stałego zamieszkania i nie posiada wiedzy o próbach doręczenia tego pisma. Pismo to nie zostało również załączone do przedegzekucyjnego wezwania do uiszczenia opłat wynikających z kalkulacji opłaty za depozyt, które otrzymał w dniu 28 listopada 2019 r. W ocenie skarżącego ustanie przeszkody uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej wymienioną czynność nastąpiło dopiero 12 lutego 2020 r. podczas wizyty w siedzibie organu, kiedy mógł zapoznać się z treścią pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z [...]
W pierwszej kolejności, odnosząc się do się do argumentów podważających prawidłowość doręczenia, stwierdzić należy, że argumenty te nie mogą zostać uwzględnione w postępowaniu o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, ponieważ skoro strona kwestionuje prawidłowość doręczenia i domaga się uznania, że doręczenie zaskarżonej czynności nastąpiło dopiero w dniu zapoznania się z jej treścią, tj. w dniu 12 lutego 2020 r., to tym samym nie można twierdzić, że uchybiono terminowi do dokonania czynności procesowej. Instytucja przywrócenia terminu natomiast ma zastosowanie w tych wszystkich sytuacjach, gdy strona nie dokonała w terminie czynności. Wówczas nie kwestionując faktu bezskutecznego upływu terminu, strona wykazuje brak zawinienia w nieterminowym dokonaniu czynności. Natomiast w przypadku, gdy strona twierdzi, że termin nie rozpoczął swojego biegu, albowiem dokonano nieprawidłowego doręczenia nie ma mowy o przywróceniu terminu. Nie można bowiem przywrócić terminu, który nie rozpoczął swojego biegu. Jest to bowiem konsekwencją tego, że strona nie może uchybić terminowi, który jeszcze nie rozpoczął biegu (por. postanowienie NSA z 13 listopada 2014 r. sygn. akt I FZ 366/14, LEX nr 1538439, postanowienie WSA w Łodzi z 18 sierpnia 2017 roku sygn. akt I SA/Łd 732/17 LEX nr 2338112). Innymi słowy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności nie służy wykazaniu, że termin nie rozpoczął biegu ze względu na wadliwe doręczenie, ani temu, że strona dokonała czynności w terminie.
W niniejszej sprawie sąd przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie siedmiodniowego terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., przyjmując, że przyczyna uchybienia terminu, tj. niewiedza o podjęciu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. czynności naliczenia opłaty za depozyt broni ustała najpóźniej w dniu 28 listopada 2019 r., tj. w dniu w którym skarżący otrzymał przedegzekucyjne wezwanie do uiszczenia opłat wynikających z kalkulacji opłaty za depozyt. Podkreślić należy, że bez znaczenia jest okoliczność, że do wezwania przedegzekucyjnego nie załączono pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z [...] jak i okoliczność kiedy strona faktycznie zapoznała się z treścią tego pisma. W dniu 28 listopada 2019 r. skarżący bezspornie bowiem uzyskał wiedzę, że Komendant Wojewódzki Policji w Ł. podjął w stosunku do niego czynność naliczenia opłaty za depozyt broni i już wówczas skarżący winien podjąć czynności zmierzające do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
W tej sytuacji należy uznać, że w dniu 28 listopada 2019 r. rozpoczął się bieg 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem ostatnim dniem terminu do złożenia przedmiotowego wniosku był 5 grudnia 2019 r. Tymczasem skarżący złożył wniosek dopiero 17 lutego 2020 r. Powyższe oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego na marginesie zauważyć można, że nawet gdyby uznać, że wniosek o przywrócenie został wniesiony w terminie, to zdaniem sądu, nie zasługiwał na uwzględnienie ponieważ wnioskodawca nie wykazał, że uchybienie terminu było niezawinione, poza wyjazdem do córki w lipcu 2019 roku nie uprawdopodobnił bowiem wystąpienia innych nagłych i nie możliwych do przezwyciężenia przeszkód uniemożliwiających terminowe wystąpienie ze skargą.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.
EC