Uzasadnienie
III SO/Łd 10/17
B. S. (dalej wnioskodawczyni) złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W przedmiotowej sprawie nie wpłynęła jeszcze skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika jednakże, że wnioskodawczyni zamierza złożyć skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Zajmuje lokal socjalny o powierzchni 52 m2. Jedyny dochód w gospodarstwie domowym stanowi renta chorobowa wnioskodawczyni w kwocie 464 zł. Zgodnie z oświadczeniem, wnioskodawczyni nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. h) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. h) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy wnioskodawczyni korzysta już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia).
Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Rozpoznając wniosek referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, niedysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową wnioskodawczyni, w tym fakt, iż w praktyce utrzymuje się ona z renty chorobowej w wysokości 464 zł. Wnioskodawczyni nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. h) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.